„Grad teatar“ – Najava programa za petak, 20. jul 2018. godine

 

 

U petak, 20. jula, sa početkom u 21h, na Trgu pjesnika se nastavja ovogodišnji književni program festivala predstavljanjem nove knjige poezije Nenada Šaponje „Izgledam, dakle nisam“.

Nenad Šaponja (1964. Novi Sad), pjesnik, esejista i kritičar, čiji su stihovi prepoznatljivi u savremenoj srpskoj poeziji po stilskoj perfekciji, hermetičnosti i metafizičkim uvidima. U oblasti književne kritike promoviše postmodernu poetiku i ideosinkretički interpretativni pristup književnim delima, koji podrazumeva življenje u književnosti. Desetak godina je pisao kritike za Politiku. Pored poezije i kritike, piše i kratke priče i putopisnu prozu. Njegova prva zbirka poezije Đokonda (1990) dobila je „Brankovu nagradu“, tada najznačajniju jugoslovensku nagradu za mlade pjesnike. Njegova zbirka eseja Bedeker sumnje (1997) ovjenčana je nagradom „Milan Bogdanović“, a takođe je dobila i „Prosvetinu nagradu“ za knjigu godine. Najnovija pjesnička knjiga Izgledam, dakle nisam (2017) dobila je nagradu „Miroslav Antić“. Njegova bibliografija uključuje sledeće poetske zbirke: Odrazi varke (1993), Očiglednost (1996), More (1998), Četiri poeme (2000), Slatka smrt (2012), knjigu izabranih stihova Postoji li dodir tvoje duše? (2014), kao i zbirke kritika i eseja: Autobiografija čitanja (1999) i Iskustvo pisanja (2001). Objavio je i knjigu putopisa Brisel se da prehodati lako (2018). Priredio je i nekoliko antologija od kojih je najznačajnija Prosvetina knjiga krimi priče (2002). Poezija mu je prevođena na engleski, španski, italijanski, poljski i rumunski jezik. 2012. godine osnovao je izdavačkue kuću AGORA, danas  jedan od najistaknutijih srpskih izdavača, sa jedinstvenim mjestom u ovom polju, zahvaljujući širokim interesovanjima i kvalitetnom izboru. Kao glavni urednik i izdavač, potpisao je preko 350 naslova. Brojne knjige koje je objavila AGORA nagrađene su najprestižnijim literarnim priznanjima.

U osvrtu na smisao poezije danas u intervjuu ranije datom Vijestima, autor ističe: „Poezija je sam život. Njegova najdublja pulsacija. Ona prenosi ono što se do kraja ne može shvatiti, ali što se može savršeno osjetititi. Ona je ono što mi stvarno i najdublje jesmo, ono na šta u huku svakodnevice prolaznog vremena ne stižemo da obratimo pažnju. Na sebe i na svoju suštinu. Proza je priča od ovog svijeta, jednostavna u svojoj samorazumljivosti životnih slika, poezija je ono dublje i dalje, hod po oblacima. I zato je opasna za onoga koji je stvara. Kada hodate po oblacima, lako možete propasti. Za razliku od proze, s kojom ste skoro uvijek, sa obje noge na zemlji, prava poezija vam ne garantuje ništa sigurno. Osim ljepote, naravno.

Ova zbirka je nagrađena i novosadskom nagradom “Miroslav Antić” za prethodnu godinu.

Moderator večeri je Mileta Aćimović Ivkov, književni kritičar i teoretičar i pisac.