OKF – Nova knjiga poezije Bosiljke Pušić

 

OKF - logo

 
 

Nova knjiga poezije Bosiljke Pušić pod naslovom „Privid sunca“ objavljena je u izdanju Otvorenog kulturnog foruma sa Cetinja. Poezija književnice Bosiljke Pušić izašla je u okviru edicije Savremena poezija, a izdavač je Milorad Popović. Recenziju za knjigu je uradila Sofija Kalezić-Đuričković.

Privid sunca - naslovnaKako zapisuje Kalezić-Đuričković, knjiga „Privid sunca“ sastoji se iz četiri segmenta – Saobraženje sa sobom, Koordinate, Molitve II i Lice lica. „Spisateljski redukcionizam koji posjeduje svoje uporište u modernoj umjetnosti imanentan je poetskom iskazu ove autorke. Visok stepen prozaizacije poezije i doseg poetske kondenzovanosti njenog stiha – čine jedinstvo. U prvom poetskom ciklusu, koji predstavlja odjek autorkinog doživljaja na ratnu i poslijeratnu stvarnost krvavih devedesetih godina, po kvalitetu posebno se mogu izdvojiti pjesme Pompeja 1999, Juli 1993 i Poskočica iz1993. Od ostalih pjesama iz ove zbirke po naglašenoj simboličnosti i snazi izraza odvajaju se Daljine, Deveti dan, Tamna rijeka, Umnoženo lice moje, Tkalja luštička, Odbrana brijesta, Koordinate, Nafora, Gospi od Škrpjela, Privid sunca, Pojmiti jezgro, Gospina trava i Narodna biblioteka u Beogradu, 6. april 1941. Osnovni umjetnički akcenat u ovoj poeziji po pravilu je u funkciji tematske i značenjske figuracije, pa se može a ne primjetiti da ova poetska zbirka jednim dijelom govori o mikro i makro košmaru društvenog i intimnog života pojedinca XXI vijeka. U većoj mjeri scenaristički organizovane, kao neka vrsta antiteze klasično osmišljenom pjesništvu, one se približavaju pojmu postmodernistički situirane riječi, pomjerajući njene granice ka inovantnim varijantama pisanja i čitanja. Upotreba specifične leksike koja je defolklorizovana i depoetizovana, daleka retorično-baroknoj estetičnosti ili eteričnosti moderne, savršeno stihovno ukomponovane i uklopljene u stvaralački izraz, poeziju Bosiljke Pušić čini još neobičnijom i lišenom ustaljenih poetskih obrazaca“, zapisuje Kalezić-Đuričković.

 

Bosiljka PusicBosiljka Pušić rođena je u zanatlijskoj porodici, u Ćupriji,1936. Ubrzo se porodica preselila u Jagodinu, grad njenih prvih koraka, prvih izgovorenih i napisanih riječi. U Jagodini je završila gimnaziju, a studije književnosti diplomirala na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Udajom se seli u Herceg-Novi gdje radi kao profesor književnosti u srednjoj školi. Susreti i druženja sa znamenitim ljudima, književnicima i slikarima imali su veliki uticaj na njen književni put. Na podstrek velikog estetičara i književnog kritičara Branka Lazarevića počinje da piše poeziju koju objavljuje u mnogim tadašnjim književnim časopisima. Prvu knjigu poezije Krila iste ptice objavljuje 1970. godine a onda slijede: Privid igre (1972), Pelin u reveru (1976), Rukom prema snu i Druga voda (1980) Dobošari na trgu (1985), Svođenje reči (1989), Pepeo i krik (2000), Baršunasti glasovi – haibuni (2015). Paralelno sa poezijom objavljuje po časopisima kratke priče, te slijede zbirke pripovjedaka: Kavez (1981), Otapanje (1994), Izlet u Žanjice (2000), Kako preživeti brak (tri izdanja). Više izdanja doživio je i njen prvi roman Otvaranje lutke. Slijede: Naranča i nož (2002), Narančin cvat (2004), a sa trećim romanom Naranča i žeđ kompletira trilogiju Naranče pod šlemom (2008). Iste godine objavljuje roman Knjiga o Vojinu, a zatim Hodnik (2009), Stimadur (2011) i Ispod žižule (2012), TONDO (2013), Kumborski vijađ (2014). Takođe objavljuje knjige za djecu: Hercegnovske čarolije i Koga boli uvo kako ja rastem (2000), Ružičasti delfin (2001), Žabilijada (2003), Doživljaji magarčića Magića (2004), Kobajagična putovanja (2006), Plavojko (2009), Ko te šiša (2010), Kralj koji je pojeo i sebe (2012), Bašta od papira (2014). Bosiljka Pušić aktivno slika i do sada je imala petnaest samostalnih izložbi, tridesetak grupnih izlagala na tri međunarodne žirirane izložbe. Bila je učesnik više likovnih kolonija. Dobitnica je brojnih nagrada za književnost.