Podgorica – Izložba PETAR LUBARDA 1907-1974-2017

 

 

 

U četvrtak, 3. avgusta 2017. godine, sa početkom u 21 čas u Centru savremene umjetnosti Crne Gore, u Dvorcu Petrovića biće otvorena izložba PETAR LUBARDA 1907-1974-2017.

Ovo je premijerno prikazivanje izložbe u Crnoj Gori koja predstavlja dio zajedničkog projekta Spomen-zbirke Pavla Beljanskog iz Novog Sada i Kuće legata iz Beograda, nastalog povodom obilježavanja 110 godina od rođenja ovog umjetnika.

Postavka je zasnovana na ideji da se prikaže još jedna etapa višegodišnjeg projekta Spomen-zbirke „Pavle Beljanski – prijatelj umjetnika“, ali i da se naglasi značaj dva legata koji čuvaju Lubardina djela. Na izložbi u Dvorcu Petrovića u Podgorici biće predstavljeno 26 djela iz oba legata, Umetničke Zbirke SANU  (Beograd), Narodnog muzeja u Smederevskoj Palanci i privatne kolekcije kao i bogata arhivska građa, između ostalog i dokumenti koji se prvi put predstavljaju publici. Postavka obuhvata i taktilni segment u vidu grafičkog dijagrama odabranog umjetničkog djela Petra Lubarde.

Cjelokupan projekat realizuje se pod pokroviteljstvom Ministarstva kulture Crne Gore,  Ministarstva kulture i informisanja Republike Srbije, Ambasade Crne Gore u Srbiji,  Pokrajinskog sekretarijata za kulturu, javno informisanje i vjerske zajednice AP Vojvodine i Sekretarijata za kulturu Grada Beograda.

Na svečanosti otvaranja izložbe će govoriti: dr Jasna Jovanov, upravnica Spomen-zbirke Pavla Beljanskog (Novi Sad); Filip Brusić-Renaud, direktor Kuće legata (Beograd) i Maja Dedić, istoričarka umjetnosti.

Izložbu će otvoriti prof. Branislav Mićunović, ambasador Crne Gore u Republici Srbiji.

Izložba se može pogledati u Dvorcu Petrovića do 2. septembra.

 

Petar LUBARDA (Ljubotinj, Crna Gora, 1907 – Beograd, 1974)

Nakon Umetničke škole u Beogradu (1925, B. Vukanović, Lj. Ivanović i I. Šobajić) i Akademije lijepih umjetnosti u Parizu posvećen je samostalnom učenju slikarstva u muzejima i galerijama francuske prijestonice (1926–1932). Izlaže na salonu „Nezavisnih“ 1927. Neposredno pred Drugi svjetski rat putuje po Španiji i Njemačkoj. Rat provodi u njemačkom zarobljeništvu (1941–1943). Boravi na Cetinju od 1946. do 1950, gdje sa Milom Milunovićem osniva prvu Umjetničku školu u Crnoj Gori (1947). Od 1950. živi i radi u Beogradu. Redovno izlaže u Beogradu na Prolećnim i Jesenjim salonima (1933–1940). Istorijska samostalna izložba u ULUS-u (1951) u Beogradu označava trenutak preobražaja cjelokupne situacije u nacionalnoj umjetnosti u duhu posleratne izražajne terminologije. Odlazi na studijska putovanja u Francusku, Španiju, Italiju, Nemačku, SSSR, Brazil, Englesku, Belgiju, Indiju, Siriju i Liban. Dobitnik je mnogobrojnih nagrada među kojima su: Gran-pri na Svjetskoj izložbi u Parizu (1937), I nagrada na Međunarodnoj izložbi u Hagu (1939), I savezna nagrada FNRJ (1948), I republička nagrada Crne Gore (1948. i 1949), Međunarodna otkupna nagrada na II Bijenalu u Sao Paolu (1953), nagrada na III Bijenalu u Tokiju i Oktobarska nagrada grada Beograda (1955), Nacionalna nagrada Gugenhajm (1956), Nagrada AVNOJ-a (1966), Herderova nagrada u Beču (1972). Član je Društva srpskih umetnika „Lada“ (1938), SANU (1961) i JAZU. Osim velikog broja samostalnih i grupnih izložbi, organizovane su retrospektive u Beogradu (1967, 1969), Kragujevcu (1968), Novom Sadu (2004, 2007) i Izraelu (2004). Stogodišnjica rođenja obilježena je izložbama na Cetinju (2007) i u Beogradu (2008). Najveći doprinos njegovog slikarstva je u stvaranju nacionalne varijante asocijativne apstrakcije u šestoj i sedmoj deceniji prošlog veka.

 

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


1 × four =