Predstava “Pobuna mornara” u Podgorici

Kraljevsko pozorište Zetski dom u subotu, 6. marta 2019. godine, sa početkom u 20h gostuje u Podgorici u Crnogorskom narodnom pozorištu sa predstavom

ART GETO

POBUNA MORNARA

Ideja i koncept ART Geto: Lidija Dedović

Predstava „Pobuna mornara“ nastaje kao prvi proizvod  interregionalnog projekta ADNICH, koji pripada pretpristupnim IPA programima. Cilj je stvaranje mreže na južnom Jadranu između Italije, Albanije i Crne Gore, koja će se baviti promocijom nematerijalnih kulturnih dobara kroz umjetnost i pozorište.  Projekat u fokusu ima zaštitu različitosti u ekspresijama naroda, identita i tradicije, a u cilju stvaranja inovativnog preko-graničnog proizvoda.

Reditelj Diego de Brea potpisuje takođe adaptaciju, vizuelni identitet predstave i izbor muzike

Glumci: Srđan Grahovac, Atanas Atanasovski, Omar Bajramspahić, Mak Čengić, Valentin Kostadinovski, Peđa Marjanović, Romano Nikolić, Marko Todorović

 sopran iz Albanije – Gjylie Pelingu

Samostalni producent i filmski reditelj: Chris Lloyd

Nezavisni filmski i TV reditelj i snimatelj: Francesco Di Mauro

Fotografija: Diego De Brea i Chris Lloyd

Prva izvođenja bila su u avgustu kod školskog broda Jadran u Tivtu.

 Predstava „Pobuna mornara“ inspirisana je tekstovima „Kotorski mornari” Fridriha Vulfa i “Četvrti ugao” Radoslava Rotkovića. Na ovaj način, Kraljevsko pozorište kao lider evropskog projekta Adnik, Interreg IPA, u saradnji sa partnerima iz Italije i Albanije, daje zamajac za nove tendencije u kulturi, iznalazeći tako nove načine očuvanja nematerijalne kulturne baštine, čuvajući od zaborava bitne istorijske događaje. Takva je priča o mornarima čija se stogodišnjica obilježava upravo ove godine. Bili su mladići koji su se na surovoj zimi pobunili za mir, ravnopravnost i protiv gladi. Samo tri dana trajala je njihova pobuna, ali zapamćena je kao simbol otpora malog protiv velikoga, slabog protiv jačega. Predstava ipak ne aludira samo na prošlost. Politika je ta koja tjera ljude do krajnjih granica i u tom smislu je ovaj tekst veoma aktuelan, objašnjava reditelj De Brea.

„Često se revolucija tumači kao junačko djelo, a u stvari to je situacija na elementarnom rubu, zatvorena, bez izlaza i mogućnosti da je čovjek izdrži. Jer čovjek koji se buni nije revolucionar, već je na ivici. I onda puca. Kao balon. Politički, ekonomski, multinacionalni sistemi današnjice proizvode ugodna stanja kako bi stvorili kontrolisane revolucije, podobne za modeliranje i zaustavljanje. Današnja civilizacija  čini sve da ljude učini pasivnim i uvijek pronađe ventile da ih zadrži u udobnosti, kako ne bi reagovali. A u stvari baš ta reakcija, ta eksplozija, taj kolaps u čovjeku, taj salto -motale, ta graničnost je možda ono što je najzanimljivije… tu više nema skrivanja, već se otvaraju oni najistinitiji dijelovi u čovjeku kada je osjetljiv i kad pati. U tom tenutku on skida masku i pokazuje se kao čovjek“, kazao je režiser Diego De Brea.