Grad teatar Budva – Najava programa za 28. jun 2012.

 

 

Najava programa 26. festivala “Grad teatar”
za 28. jun 2012. godine

 

Sa početkom u 22 časa na sceni između crkava će se održati repriza premijere Goldonijevih “Ribarskih svađa” u režiji Ane Vukotić. 

Goldoni je prvi komad napisao je još kao jedanaestodišnjak. Po očevoj želji upisuje prava u Peruđi, na dominikanskom učilištu u Riminiju, odakle bježi sa družinom putujućih glumaca. Ipak je diplomirao na Sveučilištu u Padovi 1731., pa se tek potom posvetio drami i pozorištu. Komediograf Goldoni, aktivno je radio na reformi italijanskog pozorišta. Posle afirmacije svojih ideja, ali i zbog žestoke reakcije protivnika napušta Veneciju i odlazi u Pariz. Svojom reformom reagovao je na površnost “komedije del arte” i stvorio komediju karaktera i običaja, u kojoj su protagonisti  ljudi njegovog vremena. U više od stotinu komedija prikazao je gotovo sve društvene slojeve Venecije pokazujući posebne simpatije prema srednjem građanskom staležu i puku. Njegovi likovi – trgovci, domaćice, krčmarice i ribari, govore živim i sočnim venecijanskim dijalektom. Među najbolja njegova dela ubrajaju se: “Kafana”, “Krčmarica Mirandolina”, “Mali trg”, “Lepeza” i “Ribarske svađe”. Goldonijevo djelo je svojim reformskim “kursom” i umjetničkim kvalitetima, prešlo granice Italije i postalo baština svjetskog pozorišta.

Asistentkinja dramaturgije, Stela Mišković, o predstavi je zapisala: Goldinijeve “Ribarske Svađe“ izvorno „Le Baruffe chiozzote“ (praizvedba 1762. godine u Veneciji) je relativno kasno prepoznato Goldonijevo djelo. Razlog ovog „propusta“ leži u površnoj interpretaciji ove komedije. Sve do srednjih godina prošlog vijeka, Goldoni je doživljavan kao vješt ali nedovoljno provokativan i maniristički tvorac komičnih karaktera i situacija. Bez obzira na činjenicu da se upravo on zalagao za prevazilaženje površnosti komedije del arte, Goldoniju je zamjerana u prvom redu brojnost likova, prvenstveno zbog izostanka glavnog lika (barem u onom klasičnom, tradicionalnom smislu). Takođe način na koji su njegovi likovi predstavljeni, tj. njegov odnos prema njima, pun razumijevanja za njihove slabosti, mane, patnje, greške – tumačio se kao Goldonijeva lična slabost i njegov nedostatak dramske kritičnosti. Tek mnogo kasnije,  počelo je prepoznavanje onoga što Goldonijeva djela čini značajnim i u svoje vrijeme ali i danas i ovdje. Vješto slikanje likova, koji su poput nas „živi“, nizanje dramskih i komičnih situacija naizmjenično i na kraju sam jezik, odnosno dijalekat Venecije (ćozotski dijalekat), koji je jednako šaren, vrcav, zanimljiv i živopisan kao i njegovi karakteri, su ono što daje Goldoniju posebnost i što ga razlikuje od svih ostalih komediografa tog vremena.

Rediteljka Ana Vukotić rođena je 1977. godine u Podgorici. Diplomirala je pozorišnu režiju na Fakultetu dramskih umjetnosti na Cetinju (2004.) u klasi Profesora Egona Savina i Radmile Vojvodić. U produkciji Crnogorskog narodnog pozorišta režirala je: „The Beauty Queen“, Martina Makdone (2004.) i „Smrtni grijesi“ Feliksa Miterera (2006.) „Don Žuan“, Ž.B.P. Molijer (2010.) u koprodukciji sa Međunarodnim festivalom Kotor Art. U produkciji Kraljevskog pozorišta Zetski Dom režirala je komad „Četvrta sestra“ Januša Glovackog (2012). Sarađivala je sa mnogim značajnim rediteljima. Reditelj je i autor brojnih projekata vezanih za scenske umjetnosti. Predstava „The Beauty Queen“ dobila je nagradu „Don Kihot“ za najbolju predstavu u cjelini na Međunarodnom festivalu „Slavija Fest 2005“ u Beogradu. Dobitnica je nagrade Crnogorskog narodnog pozorišta za najbolju režiju, za predstavu „Smrtni grijesi“ u sezoni 2006 – 2007. Predstava „Smrtni Grijesi“ proglašena je najboljom na Prvom festivalu crnogorskog teatra (2007.). Na istom festivalu, predstava je dobila još tri nagrade – za najbolju žensku ulogu, za najbolju mušku ulogu i za ukupan vizuelni identitet.  Predstava „Don Žuan“, nagrađena je na Jugoslovenskom pozorišnom festivalu Užice 2010. trima nagradama Ardalion, najbolja režija Ana Vukotić, najbolja muška uloga Dragan Mićanović i najbolja kostimografija Leo Kulaš. Radi kao saradnik prof. Veljku Radoviću na predmetu Moderna drama na Univerzitetu Donja Gorica u Podgorici.                                                                                              

Dramaturg je Ljubomir Đurković, scenograf Aleksandar Vukotić, kostim  Leo Kulaš, muziku je uradio  Ljupče Konstantinov, koreograf  je Sonja Vukićević. U predstavi igraju: Momčilo Pićurić – Patrun Toni, vlasnik ribarske lađe, Ratka Mugoša – Šjora Paskva, njegova žena, Ana Vučković – Lućeta, djevojka, sestra Tonijeva, Momčilo Otašević – Đani, mladi ribar, Simo Trebješanin – Bepo, mladić, brat Tonijev, Dragan Mićanović – Šjor Fortunato, ribar, Varja Đukić – šjora Libera, žena  Fortunatova, Nada Vukčević – Orseta, djevojka, sestra Libere, Bojana Malinovska – Keka, druga sestra  Libere, Zoran Vujović – Patrun Vicko, ribar Mišo ObradovićTofolo (Kristoforo), obalski radnik, Dragan Jovanović – Isidor, isljednik za kriminal, Stevan Radusinović – poslužitelj u Tužilaštvu, Miloš Pejović – Kanokja, mladić koji prodaje fritule. 

“Grad teatar” ovu koprodukciju radi sa Crnogorskim narodnim pozorištem, a predstava je na repertoaru i 29. juna, a od 01. novembra je na repertoaru Crnogorskog narodnog pozorišta.