Grad teatar Budva – Program za 15. i 16. jun 2013. god.

 

Grad teatar 2013 - 200

 
 
 

U subotu, 15. juna 2013. godine ambijenatlno muzičko-scenskim spektaklom u formi procesiji „Gle, idejo, iskro besamrtna“ u režiji Slobodana Milatovića, sa početkom u 22 časa, u porti manastira Praskvica će biti otvoren 27. festival „Grad teatar“.

Ukazujući na koncepciju programa reditelj Milatović navodi: „Svetkovina se odvija u širem kompleksu manastira Praskvica i isključivo se bazira na Njegoševom stvaralaštvu. Čin procesije obuhvata  ritualni dolazak publike kao  i oblazak šireg manastirskog kompleksa u kojem se odvija umjetnički program. Glumci, Petar Božović, Miša Janketić, Voja Brajović i Srđan Grahovac, koji su svojim glumačkim ostvarenjima dali poseban pečat scenskim izvođenjima Njegoševih djela, govore tesktove iz Njegoševih djela. Mlada crnogorska glumica Julija Milačić, kao Ideja (Iskra) kroz govorenje teksta, koreografiju i pjesmu predvodi procesiju koristeći stihove iz Luče mikrokozma. Mješoviti hor „Jedinstvo“ iz Kotora izvodi horske kompozicije inspirisane Njegoševim djelom: „Kola iz Gorskog vijenca“ čiji je kompozitor Svetolik Pašćan, kao i horsku svitu „Njegoševih aforizmi“ Svetomira Nastasijevića, koja je nastala 1951. godine povodom 100 godina Njegoševe smrti. Ovo je ujedno i prvo izvođenje ove kompozicije u Crnoj Gori. Dirigent je Mihailo Lazarević, a muzički saradnik Dobrila-Boba Popović. Orginalnu muziku za ovu priliku uradio je crnogorski kompozitor Ivan Marović, a izvodi je muzička grupa Pleme, i koriste se stihovi iz Luče mikrokozma.

 

Već u nedjelju, 16. juna, na festivalu gostuje predstava Crnogorskog narodonog pozorišta „Očevi su grad(ili)“ u režiji Borisa Liješevića. Predstava će se održati na sceni na Svetom Stefanu sa početkom u 22 časa.

Predstava Ocevi su gradiliReditelj svoju koncepciju definiše sljedećim riječima: “Svaka sredina je specifična, neponovljiva, jedinstvena u svom spletu  geografije, istorije, ekonomije… Ljudi drugačije žive, nose različite probleme, na drugi način se sa njima bore.
Svaka sredina diše svoju dramu, posebnu i neponovljivu, uslovljenu vremenom I prostorom. Pozorište je dio sredine koja ga okružuje i u kojoj nastaje. Kuće su nekad pravljene od kamena. Kamen nam je jedini bio dostupan. Te kuće su danas autentične i autohtone. Iznikle iz sredine, iz načina života, iz svakodnevnih potreba.
Iz DUHA MJESTA.
Smatram da i pozorište treba da bude izraz te neponovljive sveukupnosti života.Prepoznati dramu mjesta, razumijeti  je, estetizovati i pustiti je da progovori sa pozornice.
Praviti predstavu  iz SADA I OVDJE.”

Pozorišni kritičar Maja Mrđenović je povodom predstave zapisala: “Građa predstave ulančava se asocijativno, priče se nadovezuju jedna na drugu po principu toka svijesti, tečno i glatko. Tužne, potresne, humorom ili ironijom obojene scene artikulišu zajednički problem kojeg generišu kapitalistički sistem, finansijska kriza i mijenjanje ili pak propadanje osnovnih ljudskih vrijednosti, pri čemu se neprekidno potresno zadire u ono izloženo, ranjivo i povrijeđeno u čovjeku, tj. u suštinu ljudskosti same. Otvaraju se mnoga pitanja kroz mnogostruke vizure, bez pojednostavljivanja, pa se tako problematizuje hiper-materijalizovana kultura, pohlepa, površnost, te težnja da se novac stiče bez ikakvog truda i moralnih skrupula, ali ne sama potreba da se on ima; ukazuje se na korumpiranost vlasti, bahatost ruskih novobogataša, ali i na pasivno, nesolidarno društvo. Očevi i vrijednosti koje oni simbolizuju uzvišeno su naivni za današnjicu, ali ne ostavljaju se neupitnima, kao što ni batrganja potomaka među pokidanim nitima raspadnutog kapitalističkog sna ne vode nužno u praznine ništavila, nego imaju potencijal i da iscrtavaju neka nova obličja smisla. Kroz izbor da se temi priđe sa različitih strana i da se osvijetle mnogi aspekti, materijal uzet iz života geniozno je u ovoj postavci nadgrađen finom ironijom, koja spaja pesimizam saznanja sa višom vedrinom, i nosi potencijal razumijevanja totaliteta.”

Koncept i režiju je uradio Boris Liješević, dramaturg je Stela Mišković, saradnik na tekstu Milena Lubarda Marojević, kompozitor i autor teksta songova je Aleksandar Kostić, a kostimograf je Ivanka Vana Prelević.

U predstavi igraju: Ana Vujošević, Dušan Kovačević, Dragan Račić, Emir Ćatović, Gorana Marković, Gojko Burzanović, Jadranka Mamić, Kristina Stevović, Mišo Obradović, Momo Pićurić, Nada Vukčević, Olivera Vuković, Petar Burić, Radmila Božović, Srđan Grahovac, Stevan Radusinović, Slobo Marunović, Slavko Kalezić, Zoran Vujović i Žaklina Oštir.