Grad teatar – Najava program za subotu 19. i neđelju 20 jul 2014. godine

 

FINAL plakat GT 28 - 250

19. jul

DRAMSKI PROGRAM

U subotu, 19. jula, sa početkom u 22 časa, na sceni između crkava održaće se poslednje izvođenje plesne predstave „Don Žuan“, nove predstave „Grada teatra“, na ovogodišnjem festivalu. Predstava je rađena u koprodukciji Bitef teatra iz Beograda, hrvatskog pozorišta „Ivan pl. Zajc“ iz Rijeke i festivala Riječke ljetnje noći. Do sledećeg festivala, predstava će 23. jula će imati premijeru i u Rijeci, a od oktobra je na sceni Bitefa.

Koreografiju je uradila Maša Kolar, originalnu muziku Rundek Cargo Trio, dizajn svjetla Nuno Salsinja, kostim Petra Dančević, scenografija Jasmina Holbus, fotografija i dizajn Jelena Janković. IGRAJU igrači Bitef dens kompanije: Dejan Kolarov, Ana IgnjatovićZagorac, Ivana Savić-Jacić, Milica Pisić, Miloš Isailović, Rikardo Horhe Kampos Freire.

 

20. jul

KNJIŽEVNI PROGRAM

U nedjelju, 20. jula, sa početkom u 21 čas na Trgu će autorsko veče imati prošlogodišnji dobitnik nagrade „S. M. Ljubiša“ Miljenko Jergović.

Žiri, koji je radio u sastavu Vida Ognjenović, reditelj i pisac, David Albahari, pisac i Božo Koprivca, dramaturg i esejista, inače svi dobitnici nagrade „S. M. Ljubiša“, u obrazloženju navodi:

„Prozni pisac, pesnik, esejista, komentator i antologičar, Miljenko Jergović je već svojim pesničkim i proznim prvijencima ubedljivo najavio da je u savremenu književnost stigao žestok mlad pisac, britkog jezika i izoštrene opservacije kojoj ništa literarno nije strano, a malo šta životno može da joj promakne. Ušao je u književni život i javnu drštvenu raspravu kao kakav srčani bokser u opasan ring, ali rešen da ne uzmiče, već da ostane i izdrži i najteža iskušenja literature, unezverenog društva i sludjenog vremena. I zaista nije uzmicao. Zbirka pripovedaka “Sarajevski Marlboro” kojom se posle pesničkih knjiga oglasio početkom devedesetih, postala je kultno štivo na ovim prostorima, a nagradjivana i frekventno prevodjena na više jezika, osvojila je siroko čitateljstvo i izvan ovih jezičkih granica. (…)

Njegov prozni rukopis karakteriše stalno ispitivanje sopstvenog narativnog postupka u zavisnosti od teme, vremena i ugla gledanja. Istražujući koordinate odnosa tematskog predloška i trenutka u kojem knjiga nastaje, Jergović uspostavlja izvesni unutrašnji pripovedni ritam u oblikovanju materijala kojim se odupire zavodljivim izazovima oponašanja i neposrednog prepisivanja stvarnosti. Pićući o oblicima prisile i porivima zla kod svojih junaka, Jergović ne upada u zamku lagodne distance sa koje se osudjuje i gnuša. On nastoji da pronadje žilu kucavicu, moždanu vijugu zločinstva, da joj se približi, da ispita kako ona funkcioniše. (…)

Baš kao i Stefan Mitrov Ljubiša, čiju nagradu dobija, koji je o jeziku često govorio i pisao i Jergović smatra i svojim pisanjem dokazuje da je jezik najmoćnije sredstvo izražavanja i ko to bogatstvo raskuje u petparce žargonskog prenemaganja, na pogrešnom je putu. Isto tako, kao i Stefan Mitrov Ljubiša, Jergović oseća zov javne scene i hrabro mu se odaziva. On je onaj ko u svojim kolumnama podseća javnost na to da je zajednički kulturni idiom bogatstvo, a ne opasnost po identitet. On dosledno poziva na intelektualnu uzbunu, jer šovinizam preti da postane prihvaćena društvena norma. On opominje sa strahom i brigom koliko je opasno živeti u društvu u kojem jedino mržnja može biti sigurna…“

Miljenko Jergović rođen je 1966. u Sarajevu. Živi na selu pokraj Zagreba. Objavio je sledeće: Opservatorija Varšava (pjesme), Zagreb 1988.; Uči li noćas neko u ovom gradu japanski, (pjesme), Sarajevo 1990.; Himmel Comando (pjesme) Sarajevo 1992.; Sarajevski Marlboro (priče), Zagreb 1994.; Karivani (priče), Zagreb 1995.; Preko zaleđenog mosta (pjesme), Zagreb 1996.; Naci bonton (članci, ogledi, eseji), Zagreb 1998.; Mama Leone (priče), Zagreb 1999, Sarajevski Marlboro, Karivani i druge priče, Zagreb 1999.; Kažeš anđeo (drama), Zagreb 2000.; Hauzmajstor Šulc (pjesme), Zagreb 2001.; Historijska čitanka (eseji), Zagreb-Sarajevo 2001.; Buick Rivera (novela), Zagreb 2002.; Dvori od oraha (roman), Zagreb 2003.; Historijska čitanka 2 (eseji), Zagreb-Sarajevo 2004.; Inšallah, Madona, Inšallah (priče), Zagreb 2004.; Rabija i sedam meleka, Sarajevo 2004. (izabrane priče); Dunje 1983 (izabrane i nove pjesme), Zagreb 2005.; Gloria in excelsis (roman), Zagreb 2005.; Žrtve sanjaju veliku ratnu pobjedu (članci, ogledi, eseji), Zagreb 2006.; Ruta Tannenbaum (roman), Zagreb 2006.; Freelander (novela), Sarajevo 2007.; Srda pjeva, u sumrak, na Duhove (roman), Zagreb 2007., Drugi poljubac Gite Danon, Zagreb 2007; Volga, Volga (novela), Zagreb 2009.; Transatlantic Mail (koautor s Semezdinom Mehmedinovićem, fotografije Milomira Kovačevića Strašnog), Zagreb 2009; Roman o Korini (pripovijest), Beograd 2010.; Otac (roman), Beograd 2010.; Tango bal i druge priče, Cetinje 2010. Zagrebačke kronike (novinske kronike, kolumne, feljtoni), Beograd 2010.; Bosna i Hercegovina, budućnost nezavršenog rata (esej, intervju; koautor s Ivanom Lovrenovićem), Zagreb 2010.; Pamti li svijet Oscara Schmidta (projekti, skice, nacrti), Zagreb 2010.; Psi na jezeru (roman), Zagreb 2010.; Muškat, limun i kurkuma (eseji), Zagreb 2011.; Izabrane pjesme Nane Mazutha (pjesme), Cetinje 2011.; Mačka čovjek pas (priče), Beograd 2012.; Rod (roman), Zagreb 2013., Wilimowski (roman), neobjavljen, pročitan i emitovan na Trećem programu Radio Beograda od 4. do 21. aprila 2012, čitala Koviljka Panić.

Sa autorom razgovor vodi Ksenija Popović.

 

MUZIČKI PROGRAM 

U crkvi Santa Marija, sa početkom u 22 časa nastavlja se muzički program ovogodišnjeg festivala. Koncert će održati jedan od najpoznatijih ruskih pijanista, Vladimir Viardo.

Nakon što je ostvario pobjedu i osvojio Zlatnu medalju na Van Klajburn Međunarodnom pijanističkom  takmičenju 1973. godine, Vladimir Viardo je zaslužio poštovanje publike i kolega. Dostižući međunarodnu slavu, izdvojio se od svoje generacije veoma uspješnim izvođenjima i snimcima, inspirišući mnoge, uključujući i Svjatoslava Rihtera i Alisiju de Laroću da ga veličaju zbog njegovog neobičnog muziciranja. U godinama koje su uslijedile, Viardo je sarađivao sa vodećim svjetskim orkestrima: Kraljevkom filharmonijom, Moskovskom filharmonijom, Lenjingradskom filharmonijom, Varšavskom filharmonijom, Izraelskom filharmonijom, Simfonijom iz Atlante, Praškom filharmoijom i mnogim drugim.

Kao i kod mnogih proslavljenih sovjetskih umjetnika, od Nurjeva do Egorova, Viardoov put na Zapad otpočeo je pod veoma zloslutnim političkim okolnostima. Bez obzira na to što je imao 23 godine i što je njegova buduća karijera bila itekako izvjesna – nekoliko osvojenih takmičenja, prva nagrada na takmičenju “Marguerite Long-Jacques Thibaud” u Parizu, zahtjev za više od 37 kocerata – Viardo je postao žrtva sovjetskih vlasti. “Zarobljen” iza “Gvozdene zavjese”, Viardo se posvetio radu, i sa još većom odlučnošću, potkovan posebnom umjetničkom istančanošću bio spreman da svoju umjetnost podari svim ljubiteljima muzike ma gdje se oni nalazili.  Uvođenjem Perestrojke, sovjetske vlasti su konačno dozvolile Viardou da prihvati pozive iz Njemačke i SAD-a. 1989. godine “North Texas College of Music” angažovao je Viardoa i ubrzo je bio prepoznat kao izvanredan pedagog i profesor. Njegov spisak studenata sastojao se od mladih umjetnika iz Evrope, Amerike, Južne Afrike i Azije, a mnogi od njih su osvajali nagrade na takmičenjima. Viardoovi seminari su veoma popularni širom svijeta, a filozofija njegovog predavanja detaljno je opisana u knjizi Bendžamina Sejvera, “The Most Wanted Piano Teachers in the USA”.

Nakon povratka na Zapad, Viardoova međunarodna karijera nastavila se nizom koncerata u “Carnegie Hall”-u, Lonkoln i Kenedi centrima, “Salle Pleyel”-u i “Concertgebouw”-u. Koncertne turneje odvele su ga u vodeće američke, kanadske i evropske gradove, u Aziju i Južnu Afriku, u Izrael, Centralnu i Južnu Ameriku, gdje se pojavljivao kao solista sa većinom najvažnijih svjetskih dirigenata – Mehtom, Mazelom, Daviesom, Suskindom, Šipersom, Kondrašinom, Spivakovim, Đordanom i M. Šostakovičem. Njegove brojne snimke za izdavačke kuće “Melodia”, “Pro Arte” i “Nonesuch” kritika je jednoglasno pohvalila.

Na program su djela Šuberta, Lista i Rahmanjinova.