Grad teatar – Najava programa za 16. jul 2012.

 

 

Najava programa 26. festivala “Grad teatar”
za 16. jul 2012. godine

 

U ponedjeljak, 16. jula, sa početkom u 22 časa na sceni između crkava će se održati prva ovogodišnja repriza prošlogodišnje koprodukcije “Grada teatra” i “Narodnog pozorišta iz Beograda, predstava “Kanjoš Macedonović”, po tekstu i u režiji Vide Ognjenović.

O radu na novom “Kanjošu” reditelj Vida Ognjenović je rekla: „Mi nećemo raditi nikakav rimejk ‘Kanjoša Macedonovića’ od pre dvadesetak godina, već potpuno novu predstavu. Tadašnja predstava bila je o Paštrovićima i sledila je taj neki tradicionalni, mitski nanos o Kanjošu koji je pobedio, ne toliko hrabrošću i junaštvom, koliko mudrošću. Ovoga puta, umesto tog idiličnog paštrovićkog društvenog pejzaža, htela bih da napravim jednu oštru, vrlo gorku i crnu, predstavu o tome kako je mala sredina, u suštini, užasno dvolična i opaka. To je sredina koja usled te svoje plemenske zatvorenosti, preuveličava sopstvenu važnost i značaj“ – objasnila je Ognjenovićeva.

Vida Ognjenović je rođena u Dubočkama kraj Nikšića, odrasla i školovala se u Srbiji. Osnovnu školu završila je u Vrbasu, a gimnaziju u Sremskim Karlovcima. Diplomirala je na Katedri za opštu književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu i na odsjeku za režiju beogradske Akademije za pozorište, film i TV. Postdiplomske studije je započela u Parizu na Sorboni, a magistarski rad iz teorije i prakse režije odbranila je na univerzitetu u Minesoti, SAD, kao stipendista Fulbrajtove Fondacije (1972. godine). Od 1974. do 1979. godine radila je kao asistent na FDU u Beogradu. Za direktora Drame Narodnog pozorišta u Beogradu izabrana je 1977. godine, a po isteku četvorogodišnjeg mandata, ostala je u angažmanu kao stalni reditelj, a zatim Upravnica (1990 – 1993) kad je napustila Narodno pozorište iz političkih razloga. Kao profesor po pozivu, predavala je na univerzitetima u Los Anđelesu (UCLA), od 1981 – 1982, Čikagu (UIC, Columbia College – 1996, 1998, 2000), a u okviru predavačkih turneja obišla je u nekoliko mahova, kao gost predavač, sve veće univerzitete SAD-a (1985, 1991, 1997, 1999. godine). Redovni je profesor Akademije umetnosti u Novom Sadu (1997 – 2008). Bila je ambasadorka SR Jugoslavije u Norveškoj. (2001 – 2006. godine), a sada je ambasador Srbije u Danskoj. Njen rediteljski opus čini blizu stotinu pozorišnih, kao i veliki broj televizijskih i radio režija, od kojih je mnoge napravila po sopstvenim tekstovima. Napisala je 12 drama, koje su doživjele više postavki i brojna izvođenja, a objavljene su u različitim izdanjima. Kao reditelj je gostovala u mnogim pozorištima širom ranije Jugoslavije (Crna Gora, Slovenija, Hrvatska), a radila je predstave i izvan naše zemlje (USA, Velika Britanija). Režirala je raznorodan repertoar, kako domaću i stranu klasiku, tako i modernu savremenu dramu i mnoge praizvedbe. Dobitnica je svih značajnijih domaćih nagrada za dramu i režiju. To su između ostalih: Oktobarsku nagradu grada Beograda za pozorišnu umjetnost (1984), Zlatni lovorov vijenac za režiju (Sarajevo 1985.), Vukovu nagradu za umjetnost (1992), Sterijinu nagradu za najbolju dramnatizaciju (1984.), Sterijinu nagradu za najbolju dramu ( 1991), Nagradu Joakim Vujić za pozorišnu umjetnost (2001.), Sterijinu nagradu za najbolju dramu ( 2002.), Sterijinu nagradu za najbolju režiju (2002.), Nagrada Budva Grad Teatra za pozorišnu umjetnost (2007.). Objavljuje prozu i esejistiku. Zbirke pripovedaka: Otrovno mleko maslačka (Prosveta, Beograd, 1994), Stari sat (Prosveta, Beograd, 1996), Najlepše pripovetke Vide Ognjenović (Prosveta, Beograd, 2001), Prava adresa (DOO: Dnevnik, Novi Sad, 2007). Romani: Kuća mrtvih mirisa (Prosveta, Beograd, 1995), Preljubnici (Stubovi kulture, 2007), Posmatrač ptica (Arhipelag, 2008). Putopisna proza: Putovanje u putopis (Zrenjaninska biblioteka, 2005). Zbirka eseja: Nasuprot proročanstvu (Arhiprlag, 2007). Zbirka intervjua: Nema više naivnih pitanja (Dnevnik, 2008). Knjige drama: Kanjoš Macedonović (Oktoih, 1989, 94, 2004), Melanholične drame (SKZ, 1991), Setne komedije (SKZ, 1993), Devojka modre kose (Ars dramatica, Beograd, 1994), Mileva Ajnštajn (Stubovi Kulture, 1988, 2002), Jegorov put (Oktoih, 2001), Sabrane drame u tri knjige: Drame I, II, III (Stubovi kulture, 2000, 2001, 2002), Don Krsto (Oktoih, 2007). Dobitnica je mnogih značajnih nagrada za književni rad, između ostalih: Nagrada Prosvete za knjigu godine (1994.), Andrićeva nagradu za pripovjetku (1995.), Nagradu Branko Ćopić za prozu (1996.), Nagradu Laza Kostić za roman (1996.), Nagradu Karolj Sirmai za pripovjetke (1996.), Nagradu Ramonda Serbica za prozu (1998.), Nagradu Stefan Mitrov Ljubiša za književno djelo (1999), Nagradu Todor Manojlović, za moderni izraz u književnosti (2004.), Nagrada Milica Stojadinović – Srpkinja (2007.), Nagradu Narodne biblioteke za knjigu godine (2007.), Proza i drame su joj prevođene na engleski, mađarski, italijanski, grčki, bugarski, češki, makedonski, i njemački jezik. Objavljuje prevode sa engleskog i njemačkog jezika. Živi i radi u Beogradu.

U novoj igraju: IGOR ĐORĐEVIĆ, MARKO BAĆEVIĆ, PREDRAG EJDUS,  BRANISLAV LEČIĆ, ALESKANDAR ĐURICA, BRANKO VIDAKOVIĆ, PAVLE JERINIĆ,  BRANKO JERINIĆ, ZORAN ĆOSIĆ, RADOVAN MILJANIĆ, NEBOJŠA KUNDAČINA,  MIŠO OBRADOVIĆ, SINIŠA UBOVIĆ, HADŽI NENAD MARIČIĆ, TANASIJE UZUNOVIĆ,  ANDREJA MARIČIĆ, MILO LEKIĆ, ZORANA BEČIĆ, STELA ĆETKOVIĆ, BOJANA STEFANOVIĆ,  JELENA VESKOVIĆ, BILJANA ĐUROVIĆ, MARTA ĆERANIĆ, STEVAN PIALE.

Reditelj Vida Ognjenović je i autorka teksta, scenografiju je radio Miodrag Tabački, kostimografiju Ljiljana Dragović, kompozitor je Zoran Erić, dramaturg Božo Koprivica, a scenski pokret je uradio Saša Krga.

Predstava je na repertoaru 26. festivala „Grad teatar“ i 17. jula.

Pres sluzba Grad teatra