Izložbe i Balet Narodnog pozorišta iz Beograda

 

03. mart 2012.
Podgorica, CNP, 19,30h.

 

Izložba „Narodno pozorište u Beogradu kroz istoriju

Izložba “Savremena kostimografija na sceni Narodnog pozorišta”

Balet Narodnog pozorišta u Beogradu  sa projektom
TRIPLE BILL – tri jednočina baleta

 

U subotu, 3. marta sa početkom u 19.30 časova, biće otvorena izložba Muzeja Narodnog pozorišta u Beogradu. Izložba se sastoji iz dva segmenta a autori izložbe su Olga Mrđenović i Zorica Janković.

Izložba „Narodno pozorište u Beogradu kroz istoriju”, koja je prvi put predstavljena javnosti 22. decembra prošle godine u Budimpešti, upoznaje publiku sa više od 140. godina postojanja kuće, njenim prvim predstavama i upravnicima, kao i najznačajnijim imenima koja su stvarala ne samo istoriju pozorišta već i srpske kulture.

Izložba “Savremena kostimografija na sceni Narodnog pozorišta”, obuhvata kostime iz predstava “Princ od Homburga” (kostimograf Božana Jovanović), “Figarova ženidba” (Ljiljana Orlić), “Idiot” (Božana Jovanović), “Don Karlos” (Ljiljana Dragović), “Talenti i obožavaoci” (Milanka Berberović), “Ifigenijina smrt u Aulidi” (Marina Vukasović Medenica), “San letnje noći” (Angelina Atlagić i “Na uranku” (Katarina Grčić).

Izložbu će otvoriti ministar kulture Branislav Mićunović i ambasador Republike Srbije u Podgorici Zoran Lutovac.

 

Iste večeri sa početkom u 20 časova, nastupiće i Balet Narodnog pozorišta u Beogradu  sa projektom TRIPLE BILL – tri jednočina baleta (Step lightly, Songs, Šest plesova).

Predstava Triple Bill   Baleta Narodnog pozorišta, predstavlja, ne samo vrh

tehničke izvedbe kroz tri djela najaktuelnijih svjetskih koreografa, već i reprezentativni solistički kadar beogradskog Baleta. Svježina baletskog ansambla  Narodnog pozorišta ogleda se u interpretativnoj mogućnosti zahtjevnih koreografskih zadataka današnjeg savremenog baleta.

Gostovanje Narodnog pozorišta u Beogradu se realizuje u okviru Sporazuma o saradnji između Crnogorskog narodnog pozorišta i Narodnog pozorišta u Beogradu, koji su januara 2011. godine potpisali upravnici Janko Ljumović i Božidar Đurović.

STEP LIGHTLY

Koreografija              Paul Lightfoot / Sol Léon
Muzika                       Bugarska folklorna muzika

Igraju:  Tamara Ivanović, Bojana Žegarac, Sanja Ninković, Milica Jević, Jovan Veselinović, Jovica Begojev.


SONGS

Koreografija              Mauro Bigonzetti
Muzika                        Henry Purcell

Igraju: Sanja Ninković, Milan Rus, Miloš Marijan.


ŠEST PLESOVA
 

Koreografija              Jiří Kylián
Muzika                        W.A. Mocart

Šest njemačkih plesova

Igraju: Tamara Ivanović, Bojana Žegarac, Milica Jević, Olga Olćan, Igor Vološin, Miloš Kecman, Miloš Marijan, Milan Rus, Igor Čupković, Željko Gvozdenović, Ivana Kozomara, Aleksandra Bibić.

 

Paul Lightfoot i Sol Leon

Kao koreografski par, Sol Leon i Paul Lightfoot,  rade za Holandski plesni teatar (Nederlands Dans Theater – NDT).

Sreli su se 1987. kao igrači u najmlađem ansamblu ove poznate trupe, u NDT -u. Oboje su igrali veliki broj koreografija Jiržija Kilijana i Hansa van Manena. Počeli su da sarađuju 1991, i od tada su uradili koreografije za skoro trideset baleta, za sva tri ansambla NDT-a. Najnovije su: Rečeno i urađeno (2001), Spuštene žaluzine (2003), Podložno promeni (2003), Postskript (2005), Vešte ruke (2007) i Paspartu (2009) za NDT II; Sigurno kao kuća (2001), Otpisivanje (2003), Izvor inspiracije i Gonjeni napred (2004), Nemi film (2005), Pucati na Mesec (2006), Bez razlike (2007) i Čežnja (2009) za NDT I. Pol Lajtfut i Sol Leon su napravili i Kasnije ili pre, veliku produkciju u bivšoj fabrici gasa u Amsterdamu. Osvojili su međunarodne plesne nagrade Benois de la Danse za Ispisivanje (2005), i “Arhanđel Glasnik” (Edinburški međunarodni festival, 2006), kao i prestižnu Nagradu “Labud” koju dodjeljuje Holandsko udruženje direktora pozorišta i koncertnih dvorana, za najbolju plesnu produkciju 2005/06 – za Pucati na Mesec. Inicirali su humanitarnu akciju za pomoć djeci sa ulica Bangladeša, 2007. godine. Njihova posljednja ostvarenja su Paspartu za NDT II (u februaru 2009) i Čežnja, za NDT I (u aprilu 2009). Balet Step Lightly (Koračaj lagano) je premijerno izveden 1991. godine u Hagu, u Holandiji.

Mauro Bigonzetti 

Mauro Bigonceti je rođen u Rimu. Odmah po završetku baletskog školovanja pri Operi u Rimu, dobija profesionalni angažman u istoj kući. Poslije deset godina rada u rimskoj Operi, 1982/83. se priključuje kompaniji Aterbaleto pod umjetničkim rukovodstvom Amadea Amodija, gdje učestvuje u cjelokupnom repertoaru igrajući u brojnim baletima Žorža Balanšina i Leonida Mjasina. Kao najznačajnija, ističe se njegova saradnja sa koreografima kao što su Alvin Ejli, Glen Tetli, Vilijam Forsajt i Dženifer Miler. Svoj prvi balet, Sei in movimento, postavlja 1990. godine, na muziku J.S. Baha, čime debituje u Teatro Sociale u Grasini. Po odlasku iz Aterbaleta postaje slobodni umjetnik, pa u tom svojstvu radi koreografije za Balet iz Toskane, Engleski nacionalni balet (London), Nacionalni balet iz Marseja, Štutgartski balet, Njemačku operu iz Berlina, Državnu operu u Drezdenu, Argentinski balet, Gradski balet Sao Paola (Brazil), Balet “Gulbenkijan” iz Lisabona, Državni balet Ankare, Balet “Kapitol” iz Tuluza.  Kreirao je balete i za brojne italijanske kompanije, među kojima su baleti Milanske Skale, Rimske Opere, Arene u Veroni, Teatra “San Karlo” u Napulju.

U periodu 1997. do 2007. angažovan je kao umjetnički direktor Aterbaleta, i tokom tog perioda je oformio potpuno novu trupu, sa novim repertoarom. Po odlasku sa mjesta direktora ostaje i dalje glavni koreograf Aterbaleta, gostujući kao free lance koreograf u inostranstvu.  Među njegovim najznačajnijim djelima za Aterbaleto su: Songs, Cantata, Rossini Cards, Vespro, Les Noces, WAM, Romeo and Juliet i InCanto. Pored toga, prenosi svoje balete ali i kreira nove postavke za Alvin Ailey Dance Theatre (Festa Barocca), New York City Ballet (In Vento, Oltremare i Luce Nascosta), Les Grands Ballets Canadiens (Le Quattro Stagioni), Ballets Jazz de Montreal, te za Državnu operu Hanovera, Državnu operu Berlina (Caravaggio), Balet iz Bazela i druge.

   Jiri Kylian 

“Smatram da je zadatak nas koreografa da istražimo najskrivenije kutke naših duša”, kaže Jirži Kilijan. Još od ranih sedamdesetih prošlog vijeka, ovaj slavni češki koreograf, rođen 1947, stvorio je 101 djelo – od čega sigurno tri četvrtine za Holandski plesni teatar (Nederlands Dans Theater – NDT). Inspiraciju nalazi u raznim i raznorodnim izvorima. Najprije, opčinjen magijom cirkusa, mladi Kilijan uči za akrobatu. Ali, u devetoj godini počinje da se školuje za igrača, u školi Narodnog divadla u Pragu. Šest godina kasnije, 1962, primljen je na Praški konzervatorijum i 1967/68. dobija stipendiju za Kraljevsku baletsku školu u Londonu, gdje je sreo uticajnog koreografa Džona Kranka, koji mu je ponudio ugovor sa Štutgartskim baletom i ohrabrio ga da se posveti koreografskoj karijeri.

Kilijan napušta Njemačku 1975. i postaje umjetnički kodirektor u NDT-u, za koji je i ranije radio koreografije, u svojstvu gostujućeg umjetnika. Poslije uspjeha njegove koreografije Sinfonietta na Festival of two worlds u Čarlstonu u Južnoj Karolini (1978), postaje umjetnički direktor NDT-a. Drugi veliki uspjeh postiže koreografijom Symphony of Psalms, iste godine.

Kilijanov rad je imao odlučujući uticaj na razvoj i međunarodnu reputaciju NDT-a. Sredinom osamdesetih godina njegov rad postaje apstraktniji, što se najbolje ogleda u seriji koreografija Black and White. Njegov tadašnji susret sa australijskim Aboridžinima, odigrao je odlučujuću ulogu u njegovom poimanju plesa kao važnog “kamena temeljca” naše društvene strukture i kao neizbježnog aspekta našeg “umjetničkog horizonta”. Kilijan je povodom proslave 35 godina postojanja NDT-a (1994) kreirao Arcimboldo, za sva tri ansambla. Naime, NDT ima jedinstvenu strukturu trupe prema kojoj su plesači (od 17 do 70 godina), prema starosnim grupama, podijeljeni u tri ansambla. Kilijan je otišao s mjesta umjetničkog direktora NDT-a 1999. godine i ostao u trupi kao koreograf do decembra 2009.

Cijenjen zbog svojih koreografija namijenjenih igračima svih starosnih grupa, Kilijan je dobio veliki broj priznanja, uključujući i Nagradu “Nižinski” (Nijinsky Award) u Monaku, francusku Legiju časti, a 2008. je dobio jednu od najvećih počasnih nagrada od holandske kraljevske porodice, Medalju reda Kuće Oranža, koju mu je uručila NjKV Kraljica Beatriks od Holandije. Učestvovao je u stvaranju filma KAR-MEN (CAR-MEN) koji je sniman u golom pejzažu površinskog ugljenokopa u Češkoj, 2006. godine.  Premijera baleta Šest plesova (Six Dances) za NDT I bila je 1986.  u Amsterdamu, u Het Muziektheater, a premijera za NDT II bila je 2001. godine u Ludvigsburgu, u Njemačkoj.