Kraljevsko pozorište Zetski dom – Predstava “Enciklopedija izgubljenog vremena”

 

 
 

Predstava “Enciklopedija izgubljenog vremena”

 

U okviru Bijenala crnogorskog teatra, druge festivalske večeri, u petak 5. oktobra na sceni Kraljevskog pozorišta Zetski dom u 20 sati, biće izvedena predstava „Enciklopedija izgubljenog vremena“, Slobodana Šnajdera, u režiji  Lidije Dedović i produkciji Kraljevskog pozorišta Zetski dom.

Asistent režije i lektor je Jelena Milošević, kompozitor Aleksandar Radunović Popaj, kostimograf Mateja Benedetti, izradu maske potpisuje Adin Rastoder, scenograf: Samo Jurečić, fotografije je uradio Nikola Jovićević. U predstavi igraju Srđan Grahovac, Branimir Popović, Dejan Ivanić, Gorana Marković, Zoran Vujović, Emir Ćatović, Tijana Bjelica, Smiljana Martinović, Karmen Bardak, Gordana Mićunović i Aleksandar Radulović.

Selektorka Bijenala Nataša Nelević je zapisala: „Za “Enciklopediju izgubljenog vremena” Slobodana Šnajdera u režiji Lidije Dedović (Kraljevsko pozorište Zetski dom) možemo reći da je “najpolitičnija” predstava nastala u ovom periodu ukoliko iskustveno i aktuelno smatramo ključnim kriterijumima političnosti: ovaj dramski tekst nastao je, naime, na lokalnoj političkoj građi o propadanju radničke klase, ali i ljudske rase u sunovratu tranzicije. U odnosu na verbatim trend koji podrazumijeva mimkriju autorske fikcije i fokusiranje isključivo političkih iskustava, “Enciklopedija” može djelovati kao “nedovoljno politička predstava”: bizarnim, grotesknim, amblematično-ironičnim ukrštanjem konvencija socijalne mimetičke drame i mirakula, ukrštanjem mikro i makro plana predstavljenog znacima religijske fantazije o onostranom, ova predstava nas zaista prije uvodi u stanje estetičke kontemplacije totaliteta ljudskog iskustva i egzistencijalne tjeskobe nego što nas huška na političku akciju, zbog čega se, konačno, ne osjećamo uskraćeno: ono što učimo na iskustvu gledanja ove predstave jeste to da je estetička kontemplacija i dalje dovoljno dobar razlog za pozorište.

Rediteljka Lidija Dedović kaže: “U njegov život dolazi smrt, a on je ubijeđen da može toliko da je osvoji da mu ona nadoknadi izgubljeno vrijeme. Smrt, očarana njime, uspijeva da samoj sebi dokaže da može da mu nadoknadi to izgubljeno vrijeme i Gregor Samsa dobija drugu šansu za svoj ponovni život koji je u stvari njegova iluzija i završna fatalna halucinacija pred smrt. U toj halucinaciji između života i smrti tekstopisac Slobodan Šnajder britko i vrlo provokativno opisuje Samsijevu unutrašnju halucijaciju neostvarenih i nerealizovanih težnji maloga čovjeka koji je prilično zgažen od sistema i društva…”