“Mrtvo polje” i “Grk Zorba”

 

JU “Grad teatar”
Budva, 31. 07. 2011. godine

 

 

Najava za program 25., jubilarnog, “Grada teatra” za ponedjeljak 1. avgusta

 

 

U ponedjeljak, 1. avgsuta, sa početkom u 21 čas na Trgu pjesnika će biti predstavljen roman “Mrtvo polje”  autora Srđana Srdića.

Roman „Mrtvo polje“ je prvijenac mladog kikindskog pripovijedača Srđana Srdića. Kritičari su primjetili da je ovo roman „koji uliva nadu da ovdašnji roman ima budućnost i da je književnost zaista bitna ljudska delatnost. Odnosno da je moguće pronaći jezička sredstva kojima se na umetnički uverljiv način izražava nešto što ima veze sa grozomornom stvarnošću sveta oko nas, u Srbiji, 2010. godine. Već sama metafora iz naslova može da ukaže čitaocu o čemu se zapravo radi, a kada se zaroni u naizgled neprohodnu džunglu teksta otkriva se evociranje možda najgore godine u povesti ove države, u svim njenim istorijskim oblicima i pojavnostima – ratne, inflatorne i pobesnele 1993. Kao i njegov veliki irski uzor, i Srdić je svoj narativ smestio u dvadeset četiri časa jednog užasnog dana, Ilindena pomenute godine, i poput radnje u Uliksu, ni u Srdićevom narativu se ne dešava ništa spektakularno, odnosno dešava se sve ono što bismo jednom lakanovskom metaforom mogli nazvati uverljivim pretakanjem Stvarnog u Simboličko. Dva momka beže od pozivara (sećate li se toga?!) iz Beograda ka Kikindi, a jedna devojka beži iz Kikinde ka Beogradu. Na sredini puta, kraj banatskog sela Perlez dolazi do smrti, susreta, ljubavi i novih smrti, do onoga što u malom postmodernističkom obrtu lik u romanu upečatljivog imena Srđan Srdić naziva pričom, a, kaže on dalje: „svaka je priča značajna“.“

Srdić je rođen u Kikindi 1977. godine. Diplomirao je na katedri za opštu književnost i teoriju književnosti Filološkog fakulteta u Beogradu. Trenutno na doktorskim studijama na istom fakultetu. Zaposlen u kikindskoj gimnaziji, uredništvu književnog časopisa „Severni bunker” i na mestu urednika međunarodnog festivala kratke priče KIKINDA SHORT. Prozne tekstove, prikaze i eseje objavljivao u lokalnim i regionalnim književnim časopisima. 2007. godine dobio prvu nagradu za prozu na konkursu literarnog časopisa „Ulaznica”. 2009. godine dobio nagradu „Laza Lazarević” za najbolju neobjavljenu srpsku pripovetku (Slow Divers). 2010. godine dobio književnu stipendiju iz Fonda „Borislav Pekić”. 2010. godine objavio roman Mrtvo polje u izdanju „Stubova kulture”. 2011. godine ista izdačka kuća objavljuje njegovu zbirku priča Espirando. Tekstovi Srđana Srdića prevođeni su na albanski, mađarski i poljski jezik.

Sa autorom razgovor vodi Vladimir Arsenić, književni kritičar.

 

Sa početkom u 22 časa u ponedjeljak 1. avgusta na sceni na Svetom Stefanu će se održati četvrto izvođenje 3. ovogodišnje koprodukcije „Grada teatra”, mjuzikl „Grk Zorba” nastao po literarnom predlošku poznatog Kazancakisovog romana, a u adaptaciji i režiji Mihaila Vukobratovića.

Vukobratović o radu na ovom komadu kaže: Dramatizacija romana Nikosa Kazancakisa čiji naslov glasi „Doživljaji Grka Zorbe“ koju je uradio  Predrag Perišić,  dovoljna je inspiracija i ubedljiv povod za scensku analizu ove priče. Ima međutim nečeg neobičnog u ličnosti tog junaka koji nije sitni prevarant, igrač na malom prostoru ili neko ko vreba priliku da se okoristi. Zorba je junak širokog poteza, on u sebi miri neobuzdanu prirodu pustolova i nekoga ko može uploviti u mirnu luku, on je umetnik života koji je u stanju da, kada ga ponese emocija, i sebe iznenadi. U našoj priči Zorba jeste neobičan junak ali je netipičan i zbog toga što pored njega i te kako ima mesta za ostale. Šta više on bez njih nije moguć. Zorbin saputnik Džejson (Jason), slično svom imenjaku iz davnih dana, ima tu sreću da mu u potrazi za zlatnim runom, u tom nemogućem poduhvatu  društvo pravi Zorba, baš kao što Beatris može računati na Zorbinu velokodušnost i umreti srećna. Svi oni: i lepa udovica Marija,  brižni Kiros i blagorodni Angel ali i nesrećno zaljubljeni Stavros, ostrvljani i monasi, svi zajedno tvore jedan izolovani prostor u kome vladaju neobični zakoni i običaji koji su verovatno nastali mešanjem vrelog mediteranskog  sunca, usamljenosti i želje za svetom koja se možda može ostvariti pesmom i igrom. Na pustoj plaži.

Dramatizaciju originalnog teksta je uradio Predrag Perišić, tekstove pjesama Slobodan Obradović, umetnički saradnik je Željko Jovanović, scenograf je Magdalena Vlajić, kostimograf Emilija Kovačević, koreograf Snežana Zablaćanski, aranžer i dirigent Vojkan Borisavljević, adaptaciju i režiju Mihailo Vukobratović.

ULOGE: Desimir Stanojević, Slobodan Stefanović, Ljiljana Stjepanović, Jelena Jovičić, Vladan Savić, Danijel Korša, Milan Antonić, Vesna Paštrović i Marina Aleksić. Učestvuju i balet, hor i orkestar Pozorišta na Terazijama.

Predstava je na repertoaru i u utorak, 2. avgusta.