Podgorica – Koncert “Pozdrav iz Austrije”

 

Organizatori koncerta Pozdrav iz Austrije

Koncert Pozdrav iz Austrije  zahvaljujući uspiješnoj saradnji Muzičkog centra Crne Gore i Ambasada Austrije u Podgorici i  Sarajevu  održaće se četvrtu godinu za redom.

Pod dirigentskom upravom čuvenog maestra iz Beča Uve Tajmera, Crnogorski simfonijski orkestar će nastupiti   u četvrtak, 13. februara na Velikoj sceni Crnogorskog narodnog pozorišta u Podgorici sa početkom u 20 časova, a narednog dana u Tivtu, u Dvorani Centra za kulturu u 19 časova. Nakon koncerata u Crnoj Gori, u saradnji sa Ambasadom Austrije u Sarajevu, isti program biće izveden u okviru međunarodnog festivala “Sarajevska zima” u Narodnom pozorištu u  Sarajevu, 15. februara.

Po tradiciji, program se sastoji od popularnih djela koja se izvode na Novogodišnjem koncertu u Beču: valcera, polki, marševa i arija austrijskih kompozitora: Johana i Jozefa Štrausa, Karla Mihaela Cirera, Emeriha Kalmana, Franca Lehara, a  biće izvedena i uvertira iz  prve crnogorske opere Balkanska carica, Dionizija de Sarna San Đorđa.

Kao i prethodne godine solisti na koncertu će biti sopranistkinja Brigita Šimon i koncertmajstor Nandor Sederkenji, a pored njih će nastupiti i bosansko-hercegovački umjetnik, bas Ivica Šarić, koji je dobro poznat i crnogorskoj publici.

Koncerti se organizuju uz podršku Ministarstva kulture Crne Gore i Ministarstva kulture i sporta Kantona Sarajevo, a cjelokupan prihod sa koncerata u Podgorici i Sarajevu biće uplaćen u humanitarne svrhe.

 

Uve Tajmer je stekao osnove svog muzičkog znanja kao član „Hora bečkih dječaka“. Završio je dirigovanje na Bečkoj muzičkoj akademiji u klasi čuvenog profesora Hansa Svarovskog i studirao komponovanje kod Alfreda Ula. Postao je dirigent Hora bečkih dječaka, sa kojim je ostvario gostovanja u Japanu 1967. i 1969. godine.
U okviru Salcburškog Festivala, Uve Tajmer je radio kao asistent Karla Bema, Lorina Mazela i Džejmsa Levina. Od 1975. godine je angažovan u „Bečkoj narodnoj operi“ kao šef operskog studija i dirigent. Sa ansamblom ove operske kuće je još dva puta gostovao u Japanu. U Austriji je, između ostalog, dirigovao na austrijskoj premijeri „Poličina“ od Hans Verner Hencea, kao i brojnim operama i operetama i uspješnim muzičkim produkcijama: „Kavez ludaka“, „Moja draga damo“, „Điđi“ i „Poljubi me, Kejt“.
Kao dirigent, gostovao je u Operi Grac, na Festivalu Mörbisch, Međunarodnom festivalu opereta u Trstu, u Teatro Massimo u Palermu, Krakovskoj operi, Bečkoj kamernoj operi. Između ostalog je nastupao sa Štutgartskom filharmonijom, Slovačkom filharmonijom, Tokijskim simfonijskim orkestrom, Operskim orkestrom iz Osake, Filharmonijom sjeverne Njemačke  Peterburškom filharmonijom. Do 1996. godine u ulozi umjetničkog direktora i dirigenta vodi festival Operetsko ljeto u Donjoj Austriji (Festival u dvorcu Langenlois). Dugo godina je bio dirigent Orkestra Johan Štraus. Godine 2013. proglašen je za dirigenta Festivala na jezeru Mörbisch, jednim od najvećih operetskih festivala na svijetu. Radio je kao aranžer i kompozitor za mnoge sastave, između ostalog za: Bečki Ring Ansambl, Bečke virtuoze, Kvartet Küchl, Bečki gudački trio i Bečke Bidermajer soliste.
Uve Tajmer je dirigent Bečkog operskog balskog orkestra i Bečkog klasičnog simfonijskog orkestra od 1983. godine. Sa ova dva orkestra i Bečkim Bidermajer solistima je održao mnogobrojne koncerte širom Evrope, boravio na turnejama u Americi, Aziji i Sjevernoj Americi. Među njegovim brojnim horskim i orkestarskim djelima izdvajaju se: Te Deum, kamerna simfonija i Gudački kvartet br. 2, premijerno izveden od strane Küchl kvarteta u Bečkom muzičkom društvu. Njegovo svestrano muzičko iskustvo preporučilo ga je 1996. Godine za gostujućeg profesora na Univerzitetu za muziku i reproduktivne umjetnosti u Beču, a nekoliko godina kasnije i za stalni angažman, od kada i vodi klasu na muzičko-dramskom odsjeku ove institucije.
Uve Tajmer uspješno sarađuje sa Crnogorskim simfonijskim orkestrom od 2011. godine.
                          

Nandor Sederkenji, rođen u Budimpešti, započeo  je karijeru kao violinista u rodnom gradu, gdje je primio prve violinske instrukcije od svog oca, studenta renomiranih violinist mađarske tradicije, kao što je Jenö Hubay.
Tokom studija na Muzičkoj akademiji Franc List osvojio je prestižne nagrade, uključujući prvo mjesto na Međunarodnom violinskom takmičenju Sigeti ‘79. Kratko vrijeme nakon toga, osigurao je međunarodnu reputaciju kao solista u zapadnoj Njemačkoj, Belgiji, Italiji i Francuskoj, uz angažman prvog violinist u Philharmonia Hungarica. Kao osvajač CBC National Radio Auditions, proveo je nekoliko uspješnih godina u Kanadi, nakon čega je pozvan da u ulozi prvog koncert-majstora vodi Century Orchestra Osaka, Japan. Kao solista i član kamernih sastava redovno nastupa u Japanu, Australiji, Kanadi i SADu. Jedan od najvećih uspjeha kao solista je iskusio na koncertu u Karnegi holu u Njujorku.
Pored koncertne aktivnosti, redigovao je i objavljivao kompozicije Ežena Isaija za čuvenog izdavača Schott Music Publishers. Njegovi snimci uključuju mnogo novootkrivenih djela manje poznatih kompozitora, između ostalog svjetsku premijeru Isaijevog trija „Le Londres“.
Trenutno živi u Beču.
Dva puta je sa Crnogorskim simfonijskim orkestrom nastupao kao koncert-majstor na novogodišnjim koncertima „Pozdravi iz Austrije“, dok je prvi solo nastup u Podgorici ostvario 24. novembra 2011. godine na koncertu „Austrijska simfonijska muzika XX vijeka“, organizovanom od strane Austrijske Ambasade.

Brigita Šimon je mlada sopranistkinja, rođena 1987. godine u Budimpešti. Pjevačko obrazovanje stekla je u gradu Gjeru. Nakon završene srednje škole upisuje pjevanje na Bečkom univerzitetu, kod profesorke Margit Klaushofer.
Dobitnica je brojnih nagrada na takmičenjima u Mađarskoj i inostranstvu. Godine 2009. bila je finalistkinja na takmičenju „Operalia Plasida Dominga“. U znak posebnog priznanja, Plasido Domingo ju je pozvao da sa njim izvede dva dueta u Pečuju. Debitovala je na muzičkom festivalu u Štajru (Gornja Austrija) u ulozi Serline u „Don Đovaniju“. Godine 2011. postaje član „Programa za mlade umjetnike“ maestra Plasida Dominga u Valensiji u Španiji. U toku programa odigrala je uloge: Lusi (G. C. Menoti: Telefon), Barbarina (V. A. Mocart: Figarova ženidba), i Najada (R. Štraus: Arijadna na Naksosu). Kasnije je angažovana u Operi Valensije u „Sopranator 3000“ (Opérame Qué diablos es la ópera?), kao Belinda (H. Pursel: Didona i Eneja), i primadona (L. Kerubini: Medeja).
Imala je nastupe sa Plasidom Domingom, Žan-Lujem Grinda, Ruđerom Rajmondijem, Andreom Batistonijem, Endrjuom Dejvisom, Hosé Manuelom Zapatom, Aleksom Agilerom, Filipom Himelmanom, Huan Luisom Martínezom, Herardom Verom i Zubinom Mehtom. U toku 2013. godine je u dvorcu Šenbrun u Beču igrala Suzanu u Mocartovoj „Figarovoj ženidbi“  i Adel u „Šišmišu“ Štrausa II.

Ivica Šarić (1952), diplomirao na teoretskom odsjeku i odsjeku za solo pjevanje Muzičke akademije u Sarajevu.
Karijeru operskog pjevača započinje 1974. godine, ostvarujući brojne nastupe sa poznatim orkestrima u Bosni i Hercegovini i u inostranstvu. Do 2003. godine je bio angažovan kao eminentni solista u Sarajevskom narodnom pozorištu, gdje je tri godine obavljao i funkciju direktora Opere i baleta.
Nakon bogatog iskustva ostvarenog na polju umjetnosti i menadžmenta, prije deset godina stupa na političku scenu, zauzimajući različite funkcije. Trenutno u drugom mandatu upravlja Ministarstvom kulture i sporta Kantona Sarajevo.