Anastazija Miranović: Ljiljana Kolundžić – sasvim lično/oda ženi

Centar savremene umjetnosti Crne Gore organizovao je izložbu slika akademske slikarke Ljiljane Kolundžić pod nazivom “Moderne ikone”. Izložba je otvorena u Galeriji Centar 20. oktobra 2020. godine.

Izložbu je otvorila i o umjetničkom djelu Ljiljane Kolundžić govorila istoričarka umjetnosti, direktorica Narodnog muzeja, dr Anastazija Miranović.

Autorski tekst dr Anastazije Miranović, pod nazivom “Ljiljana Kolundžić – sasvim lično/oda ženi” objavljujemo integralno. Zahvaljujemo se gosp. Miranović, koja je omogućila objavljivanje teksta.


LJILJANA KOLUNDŽIĆ – SASVIM LIČNO/ODA ŽENI

U najnovijim radovima Ljiljane Kolundžić krećemo se u ključu ovovremenog i prohujalih vjekova, istoka i zapada, spiritualno-vizantijskog i materijalizovano-gotskog, mediteranskog, koloritnog, manirističkog, mističnog, modiljanijevskog i hladno-strastvenog, zlaćano-klimtskog, balkanskog, crnogorskog, univerzalnog. Svi ti slojeviti, mentalno-senzitivni  svjetovi susreću u jednom – ženi.

Sublimacija najrazličitijih posrednih i neposrednih iskustava čini Ljiljinu ženu. Ona ikonički, dostojanstveno zauzima prostor istine i tajne, molitve i patnje, nemirnim blaženstvom ispunjena, ponosna i gorda, prkosno elegantna u neprikosnovenoj samoći, potpuna u ljubavi/paru. Kohabitaciju sa sobom ostvaraje vještim balansiranjem prikazivačkog i konspirativnog, pročišćenim, svedenim, amblematično – simboličkim izricajima. Ljiljina žena smjelo iskoračuje u prostor i pod koprenom velikog šešira krije pogled zagledan u nutrinu.

 Ona traži haptiku dodira, razumijevanje i susret  sa samom sobom u introspektivnom dijalogu. Prerušava se, krije i pronalazi u čipkanim haljinama, dubokim dekolteima, zavodljivim detaljima. Samodovoljna, gracilna, plaha, tiha, prkosna, ponosna, tužna, skrhana, želj(e)na, moćna, uplašena, spokojna, samouvjerena… su lica Ljiljinih žena/zapisi vremena, situacija, života. U njima vri i/ili treperi život, kroz tihe, male kretnje ili čvrsto impostiran, gotovo dramsko-teatralni stav.

Dominantna, raskošna paleta zemljanih tonova milozvučno, toplo boji parove i pojedina ženska lica, dok jasni akcenti zelene, crvene, plave i crne partije dostojanstveno vrhune osvojenim prostorom. Umjetnica bojom nijansira osjećanja i prenosi stanja, dok, lainovićevska linija, nonšalantno u par poteza definiše karakter i prelazi u krivudavu, pozadinsku arabesku. Nerijetko, nervaturno u dahu postavljena, ritmički podcrtava kontekst.

Heterogene, kolažne teksture stvararaju utisak trodimenzionalnosti, u želji da nelikovnim elementima podstakne fizičko, oprostoreno prisustvo. Tipično ženskim rekvizitima – šeširima, čipkom… umjetnica dodatno materijalizuje široku paletu karaktera. Bezimena lica su lica sa stavom, svojevrsni idiogrami, autobigrafski zapisi u kojima se prepoznajemo. Vertikalne, izdužene forme Ljiljinih portreta/autoportreta poput nosećih stubova ili ugaonih pilastara, „kamena međaša“ grade, nose i podupiru kuću, hram ljubavi koji, gle čuda – na  ženi počiva.

 Ljilja ne tvori ljepotice već otkriva zapretanu ljepotu ženskog bića. Ova pikturalna oda ženi ujedno je palimpsest, pohvala i prijekor, usud i izabrano izgnanstvo. Vrsta otklona od sebe bivše zarad sjedinjenja…u zagrljaju, poljupcu, htjenju. 

U namjeri da izbjegne rizik zatvaranja identiteta i poricanja drugog i drugačijeg, stranca u sebi, umjetnica tvori galeriju individualiteta, koji, iako različiti, integralno pripadaju istom jeziku, pismu, mjestu, kulturi –  nutarnjem Ja. Njena istraživačka sondiranja ne penetriraju u novo, neotkriveno, već predstavljaju introspekcijski zaron u poznato drugim očima – i kada izduženih vratova s crvenim ružem na usnama prokosno poziraju, skrivajući poglede ispod mističnih mrežica i oboda šešira, ili u molitvenom stavu tužbalica bez krika, s raspletenim kosama poput crnih velova ili niski đerdana uokviruju lica.

U kontrapunktu pigmentnog i crtanog, svedeno – posnog i puteno – koloritnog, Ljiljana ostaje dosljedna svom osobenom egzekutivnom maniru, specifičnoj energiji suodnosa toplo-hladno, naivno-zavodljivo, konačno-nedovršeno, istovremene djevojčice koja se igra i osvješćene žene koja igru kontroliše.


Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


3 × 5 =