Koncerti Crnogorskog simfonijskog orkestra u Podgorici i Tivtu


Predvođen maestrom Aleksandrom Markovićem (Srbija), nekadašnjim šef-dirigentom Državnog teatra i orkestra Tirol (Austrija), Filharmonije Brna (Češka) i Opere Sjever (Velika Britanija) i šef-dirigentom Vojvođanskog simfonijskog orkestra od naredne sezone, Crnogorski simfonijski orkestar održaće dva koncerta – u Podgorici i Tivtu.

Prvi nastup biće priređen na Velikoj sceni Muzičkog centra Crne Gore, u poneđeljak, 28. juna 2021. godine, sa početkom u 21 čas, a naredni u utorak, 29. juna na Ljetnjoj sceni Centra za kulturu Tivat sa početkom u 21:30.

Na repertoaru će se naći balet „Apolon i muze“ Igora Stravinskog, „Koncert za hornu i orkestar br. 1“ Riharda Štrausa i „Simfonija br. 4“ Roberta Šumana.

Solističku dionicu u Štrausovom koncertu interpretiraće hrvatski hornista Radovan Vlatković, ugledni pedagog i jedan od najemintnijih instrumentalista svoje generacije koji je tokom četiri decenije duge karijere ostvario impozatan broj nastupa sa mnogim respektabilnim orkestrima širom Evrope, Amerike, Australije i Azije, te dobio počasno članstvo u Kraljevskoj muzičkoj akademiji (London, 2014) i nedavno nagradu Kraljice Sofije za 20 godina rada na Višoj školi Kraljica Sofija u Madridu.

Ulaz za oba koncerta je slobodan uz obaveznu rezervaciju mjesta na tel: 068 845 994 – Muzički centar Crne Gore i 069 342 799 – Centar za kulturu Tivat.


Aleksandar Marković (Beograd, 1975) nametnuo se kao harizmatični i inspirativni simfonijski i operski dirigent tokom uspješnih angažmana u svojstvu šef-dirigenta Državnog teatra i orkestra Tirol u Insbruku, muzičkog direktora i šef-dirigenta Filharmonije Brna, kao i muzičkog direktora Opere Sjever(Velika Britanija).

Diplomirao je dirigovanje kod Leopolda Hagera na Univezitetu za muziku i scenske umjetnosti u Beču i pohađao majstorske kurseve na Muzičkoj akademiji Kiđana u Sijeni, gdje mu je dodijeljena Počasna diploma. Bio je stipendista Fondacije Herbert fon Karajan iz Berlina i pobjednik 7. Međunarodnog takmičenja dirigenta Gžegož Fitelberg u Katovicama, Poljska.

Nastupao je sa orkestrima kao što su: Kraljevska filharmonija Liverpula, Simfonijski orkestar Birmingema, RTE Simfonijski orkestar Irske, Državni orkestar Belgije, Orkestar Minhenskog radija, Simfonijski orkestar Odense, Simfonijski orkestar Bornmuta, Škotski simfonijski orkestar BBC-a, Malme-simfonija, Katarska filharmonija, Betovenov orkestar Bona, simfonijski orkestri HRT-a i Praškog radija, Slovenačka filharmonija i Filharmonija Slovačke, sa kojom je snimio CD Griješne žene u izdanju češkog Suprafona. Imao je i uspješne debije sa Vupertal operom i simfonijskim orkestrom, Kamernim orkestrom Lozane, Simfonijskim orkestrom teatra Verdi u Trstu, Bremenskom i Libek filharmonijama i Majhaimskim kamernim orkestrom. Ostala dirigentska gostovanja uključuju: Simfonijski orkestar Španskog radija i televizije, Bečki simfonijski orkestar, Drezdensku i Štutgartsku filharmoniju, Štackapel hale orkestar, Praški simfonijski orkestar, Koncerthaus orkestar Berlin, DSO Berlin, Mocarteum orkestar Salcburg, Bečki kamerni orkestar (Koncertferajn), Škotski kamerni orkestar, Janaček filharmoniju Ostrava, Litvanski nacionalni orkestar, Simfonijski orkestar Sankt Galena, Državni orkestar Braunšvajg, Beogradsku, Zagrebačku i Sarajevsku filharmoniju, Vojvođanski simfonijski orkestar i Kremeratu Baltiku.

Markovićev repertoar obuhvata širok spektar simfonijskih i operskih djela, kao i avangardnu muziku 20. vijeka, a veoma je entuzijastičan u podršci projektima sljedeće generacije muzičara. Od sezone 2021/22. Marković će zauzeti poziciju šef-dirigenta Vojvođanskog simfonijskog orkestra u Novom Sadu.


Radovan Vlatković (Zagreb, 1962), jedan od vodećih instrumentalista svoje generacije, proputovao je svijet nastupajući kao solista, a kao umjetnik i pedagog popularizovao je hornu kroz brojna audio izdanja. Studije je završio u klasi Prerada Detičeka na Muzičkoj akademiji u Zagrebu i Mihaela Holtcela na Muzičkoj akademiji u Detmoldu, Njemačka. Dobitnik je mnogih prvih nagrada na državnim i međunarodnim takmičenjima, uključujući Premio Ankona (1979) i ARD takmičenje u Minhenu (1983), nakon kojih dobija brojne pozive za muzičke festivale širom Evrope, Amerike, Australije i Azije.

Od 1982. do 1990. bio je vođa sekcije horni u Radio-simfonijskom orkestru Berlina (danas Njemački  simfonijski orkestar) kojeg su predvodili Rikardo Šaji i Vladimir Aškenazi. Predavao je u Muzičkoj školi u Štutgartu (1992-1998), čuvenom Mocarteumu u Salcburgu (od 1998), a od 2000. godine šef je katedre za hornu u školi Kraljica Sofija u Madridu. Bio je i umjetnički direktor Septembarskog festivala kamerne muzike u Mariboru (2000-2003).

Vlatković je nastupio kao solista sa mnogim uglednim simfonijskim i kamernim orkestrima, uključujući: Bavarski simfonijski orkestar, Orkestar Radio-Štutgart, Njemački simfonijski orkestar, Minhenski kamerni orkestar, Simfonijski orkestar BBC-a, Simfonijski orkestar Birmingema, Engleski i Škotski kamerni orkestar, Orkestar Akademije Sv. Martin u polju, Orkestar Mocarteum, Kamerata akademika Salcburg, Bečki kamerni orkestar, Orkestar Santa Ćećilija – Rim, Roterdamska filharmonija, orkestre Berna, Bazela, Ciriha, Liona i Strazbura, NHK orkestar, Tokio Metropolitan i Jomiuri, Adaelaide i Melburn orkestre. Redovno nastupa sa Andrašom Šifom, Hajncom Holigerom, Elmarom Šmitom i Klausom Tunemanom, te održava kamerne koncerte na renomiranim festivalima. Vlatković je učestvovao u prvim izvedbama djela Eliota Kartera, Sofije Gubaiduline, Hajnca Holigera i nekoliko hrvatskih kompozitora koji su za njega pisali koncerte, a nakon premijere Koncerta za hornu koji mu je posvetio Kšištof Penderecki 2008. godine, djelo je izveo širom svijeta. U sezoni 2008/09. nastavio je svoj angažman kao „umjetnik u rezidenciji“ u Verdijevom orkestru u Milanu.

Vlatković je snimio brojne CD-ove u izdanju EMI, Deka, Filipsa, Dojč gramofona, Teldeka, Dabringhausa & Grima, kao i Denona, a za nekoliko svojih diskova dobio je nagrade njemačke kritike. Godine 2014. pripalo mu je počasno članstvo u Kraljevskoj muzičkoj akademiji (London), a nedavno i nagrada Kraljice Sofije za 20 godina rada na Višoj školi Kraljica Sofija u Madridu. Svira na horni Paksman Model 20 M – London.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


thirteen + five =