Održano predavanje o uticaju vajarskog djela Rista Stijovića na savremenu crnogorsku skulpturu

U okviru likovnog programa Podgoričkog kulturnog ljeta, sinoć je u Galeriji Risto Stijović, u Staroj Varoši, održano drugo u seriji predavanja posvećenih djelu i uticaju istaknutog crnogorskog vajara Rista Stijovića. Prisutne je ispred JU Muzeji i galerije Podgorica pozdravila kustoskinja Selma Đečević.

Predavanje je održala Ljiljana Zeković, istoričarka umjetnosti. Tema predavanja bila je „Crnogorsko vajarstvo i refleksije skulptorskog djela Rista Stijovića na savremenike“. U svom izlaganju Zeković je istakla da je njeno predavanje posvećeno crnogorskom vajarstvu kroz sažetu istoriju umjetnosti koja se odnosi na dva vremenska razdoblja između kojih su dodirne tačke nekozistentne, fluidne, često i spekulativne.

„Prvi period u genezi crnogorskog vajarstva odnosi se na razdoblje između dva svjetska rata. Ono što ga čini posebnim i jedinstvenim je što, od samih početaka, njegovi protagonisti pripadaju internacionalnoj likovnoj sceni, a samim tim i crnogorska umjetnost postaje dio međunarodnog umjetničkog korpusa.

Period od pedesetih do osamdesetih godina XX vijeka posvećen je drugoj generaciji školovanih vajara koji su utemeljivači savremene crnogorske skulpture.

Spona između između njih je djelo Rista Stijovića. S jedne strane riječ je o individualnosti originalnog likovnog izraza, nosiocu modernih likovnih tendencija u crnogorskom i jugoslovenskom vajarstvu između dva rata, a sa druge, kao neminovnost poštovanja autoriteta, refleksije njegovog djela na stvaralaštvo savremenika, mladih crnogorskih vajara, koji su dosljedno imanentnom stavu predhodnika slijedili personalne samorječivosti svoje likovne poetike.“, navela je Zeković.

Risto Sijović je rođen u Podgorici 1894. godine. Godine 1912. otišao je u Beograd gdje je upisao slikarsku školu kod vajara Đoke Jovanovića. Godine 1916. prešao je u Marselj, gdje je upisao Umjetničku školu. Naredne, 1917. godine u Parizu je upisao Ecole Nationale Superieur des Beaux-Arts kod Enžalbera. Do kraja boravka u Parizu redovno je izlagao na pariskim salonima. Godine 1922. oženio se Žanom Dišan, koja potiče iz porodice čuvenih francuskih umjetnika. U Parizu je njegovo djelo naišlo na izvrstan prijem kod kritike i kod publike. Godine 1928. vratio se u Beograd, gdje je postavljen za profesora Treće muške gimnazije. Iz službe je otpušten za vrijeme Drugog svjetskog rata, kada je i zatvoren u logor na Banjici (1941). Stijović je bio član mnogih umjetničkih udruženja, a od 1965. bio je redovni član SANU. Preminuo je 20. decembra 1974. godine u Podgorici.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


16 − 13 =