Podgorica – Koncert Crnogorskog simfonijskog orkestra

Na narednom koncertu Crnogorskog simfonijskog orkestra, koji će biti održan u subotu, 12. juna sa početkom u 20 časova, na Velikoj sceni Muzičkog centra Crne Gore domaćoj publici će se predstaviti dvoje renomiranih gostujućih umjetnika iza kojih stoje izvrsne karijere i plodonosne saradnje sa eminentnim umjetnicima i orkestrima svijeta.

Crnogorske simfoničare predvodiće maestro Uroš Lajovic (1944) iz Slovenije, nekadašnji šef-dirigent Slovenačke i Beogradske filharmonije, Simfonijskog orkestra HRT-a i kamernih orkestara RTV Slovenija i „Slovenikum“, gostujući dirigent brojnih uglednih orkestara, čovjek koji je tokom svoje četrdesetogodišnje karijere održao preko 1.400 koncerata, paralelno radeći na Univerzitetu za muziku i izvođačke umjetnosti u Beču i Muzičkoj akademiji u Zagrebu i dobitnik prestižne nagrade – Austrijskog krsta časti za nauku i umjetnost, koju dodjeljuje Austrijsko federalno ministarstvo obrazovanja, umjetnosti i kulture.

Pod rukovodstvom maestra Lajovica biće izvedena uvertira „Koriolan“ Ludviga van Betovena, „Koncert za klavir i orkestar br. 2 u A-duru” Franca Lista i „Velika simfonija u C-duru“ Franca Šuberta. Solističku dionicu u Listovom koncertu interpretiraće bugarska pijanistkinja Plamena Mangova (1980), laureatkinja brojnih evropskih takmičenja i solistkinja koja je sarađivala sa najpoznatijim evropskim i svjetskim orkestrima i dirigentima, nastupajući na prestižnim festivalima i scenama širom svijeta.

Ulaz za koncert je slobodan, uz obaveznu rezervaciju mjesta, radnim danima od 9 do 15 časova, na telefon 068 845 994.


Uroš Lajovic (1944, Ljubljana), diplomac kompozicije i dirigovanja na Muzičkoj akademiji u Ljubljani, dva puta je osvojio studentsku Prešernovu nagradu za izuzetna dostignuća u objema oblastima (1968. i 1969). Studije je nastavio na Univerzitetu za muziku i izvođačke umjetnosti u Beču kod Hansa Svarovskog, gdje je 1971. godine diplomirao sa počastima osvojivši i diplomsku nagradu (Abgangspreis). Godine 1968. i 1969. učestvovao je na Ljetnjoj akademiji u Salcburgu, usavršavajući dirigovanje kod Bruna Maderne.

Od 1972. do 1991. bio je zaposlen u Slovenačkoj filharmoniji, prvo kao asistent dirigenta, a od 1978. kao šef-dirigent. Paralelno je vodio Kamerni orkestar RTV Slovenija (1974-1976), bio je šef-dirigent Simfonijskog orkestra HRT-a (1979-1981), a 1988. osnovao je Kamerni orkestar Slovenicum, sa kojim je nastupao narednih 12 godina. Od 2001. do 2005. bio je šef-dirigent Beogradske filharmonije, a 2009. godine postao je umjetnički savjetnik i stalni gostujući dirigent Zagrebačke filharmonije. Bio je šef-dirigent Slovenačke filharmonije (2015-2017), a od 2015. stalni gostujući dirigent Sofijske filharmonije i Simfonijskog orkestra Šendžena (Kina). Dirigovao je orkestrima širom Evrope, SAD-a, Kolumbije, Južne Koreje, Tajvana, Hong Konga, Kine i Japana. Tokom svoje 40-godišnje karijere održao je preko 1.400 koncerata, sarađivao je sa preko 90 različitih simfonijskih orkestara i ansambala i pratio preko 900 solista. Njegov repertoar čine djela simfonijskog i operskog žanra. Pored standardnog repertoara, dirigovao je preko 1.500 simfonijskih djela i premijerno izveo 80 ostvarenja slovenačkih i inostranih kompozitora. Lajovic je bio profesor dirigovanja na Univerzitetu za muziku i izvođačke umjetnosti u Beču i na Muzičkoj akademiji u Zagrebu. Kao gostujući profesor držao je majstorske kurseve u Stokholmu, Vilnijusu, Konstanci, Šangaju, Hong Kongu i Dubrovniku. Njegov rad na muzikološkom polju uključuje transkripciju i objavljivanje Bečke mise (Missa Viennensis) slovenačkog baroknog kompozitora Janeza Krstnika Dolara, uredništvo Figara Janeza Krstnika Novaka (scenska muzika za Matičekovo vjenčanje Antona Tomaža Linharta) i reviziju i publikaciju opere Crne maske Marija Kogoja.

Novembra 2013. godine dobio je priznanje Austrijskog saveznog ministarstva obrazovanja, umjetnosti i kulture – Austrijski krst časti za nauku i umjetnost.


Plamena Mangova

Nakon studija na Državnoj muzičkoj akademiji Pančo Vladigerov u Sofiji u klasi Marine Kapacinskaje i Višoj muzičkoj školi Kraljice Sofije u Madridu u klasi legendarnog pijaniste Dmitrija Baškirova, Plamena Mangova osvojila je 2. nagradu na prestižnom takmičenju Kraljice Elizabete u Briselu (2007), započevši blistavu međunarodnu karijeru koja ju je odvela na sve kontinente svijeta. Bila je i laureatkinja pijanističkog takmičenja Paloma O’Šea Santander, kao i takmičenja za kamernu muziku Vitorio Gui u Firenci.

Mangova nastupa sa vodećim orkestrima kao što su: Štatckapele Berlin, filharmonije Roterdama, Radija Francuske i Luksemburga, Nacionalni orkestar Belgije, Kamerni orkestar Evropske Unije, BBC filharmonija, RAI orkestar Torino, Simfonijski orkestar Čajkovski, Engleski kamerni orkestar, Moskovski solisti, Sinfonija Varsovia, Filharmonija Enesku, Hong Kong sinfonijeta, MDR Lajpcig orkestar, Simfonijski orkestar RTVE, Kamerna filharmonija Holandskog radija, Kamerna filharmonija festivala Verbier, Orkestar Bugarskog radija, Simfonija Trondhejm i simfonijski orkestri Tatarstana, Sankt Peterburga, Sofije, Tajpeja i Novog Zelanda. Među dirigentima sa kojima je sarađivala izdvajaju se: Ser Kolin Dejvis, Mjun-Vun Čung, Ser Endrju Dejvis, Jurij Bašmet, Emanuel Krivin, Valter Veler, Maksim Vengerov, Emil Tabakov, Uroš Lajovic, Pablo Eras-Kasado, Jap van Zveden, Dmitri Jurovski, Karl Hainc Stefens, Gilbert Varga, Žan-Klod Kazadezu, Aleksander Vedernikov, Žan-Bernard Pomie, Hauvard Grifits, Pinčas Štajnberg i Fransoa-Gzavije Rot.

Nastupala je u Berlinskoj filharmoniji, sali Pjer Bulez, Bozar u Briselu, Santori u Tokiju, Kenedi centru u Vašingtonu, Koncertgebau u Amsterdamu, sali Herkules u Minhenu, Betovenovoj kući u Bonu, Sautbenk centru u Londonu, Gevandhaus u Lajpcigu, dvorani Moskovskog konzervatorijuma, Sanktpeterburškoj i Luksemburškoj filharmoniji, teatrima Šatlea, Šanz-Elize i Auditoriumu Luvra u Parizu, i na prestižnim festivalima širom svijeta.

Njen prvi solo CD (Šostaković) nagrađen je Zlatnim dijapazonom 2007. godine. Za naredni CD sa kamernom muzikom osvojila je nagradu Superfonic koju dodjeljuje časopis Picikato. Njen Betoven album pohvalili su Frans Muzika i Dijapason, a snimci Štrausovih Burleski i Bramsovog Klavirskog koncerta br.1 sa Belgijskim nacionalnim orkestrom i Valterom Velerom (izdavač: Fuga Libera) imali su odlične kritike u britanskom Gramofonu.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


17 − twelve =