Grad teatar – Najava programa za 06. jul 2012.

 

 

Najava programa 26. festivala “Grad teatar”
za 06. jul 2012. godine

 

 

U petak, 6. jula, sa početkom u 21 čas, na Trgu pjesnika biće predstavljen roman „Sasvim skromni darovi“ Uglješe Šajtinca.

U kritici je primjećeno: „Savremena verzija romana u pismima, u ovom slučaju e-mailovima koje razmjenjuju dva brata: dramski pisac na privremenom boravku u Njujorku i srednjovječni vozač pikapa koji je ostao u rodnom Zrenjaninu. Ograničenim sredstvima i na malom prostoru, Šajtinac uspijeva da ispriča intimnu i upečatljivu priču o članovima jedne pomalo netipične vojvođanske porodice: Vuletu, Živi, Dediju, Kevi i Gordani. Iako je riječ o kamernom djelu bez pretenzija ka “velikim temama”, autor pokazuje i nesvakidašnju spretnost u slikanju aktuelnih društveno-političkih prilika u Srbiji, koje vidimo u nijansama, a ne uobičajenim crno-bijelim tonovima.“

Teofil Pančić u prikazu knjige je istakao:”Šajtinac vešto ekonomišući tekstualnim prostorom besprekorno nenametljivo upućuje čitaoca u sve bitne topose ličnih i zajedničkih (porodičnih) istorija, diskretno a jasno ocrtavajući karaktere, samim tim i situacije u kojima korespondente zatičemo u “realnom vremenu”, a istovremeno pušta epistolarnoj “sadašnjosti” da samu sebe prirodno opisuje kroz bratsku razmenu elektronske pošte, razmenu koja će do kraja prerasti u neku posve drugu, sudbinskiju vrstu zamene mesta: onaj ko je “otišao” vratiće se i, po svoj prilici, ostati, a onaj koji je “ostao” da tavori u prividno beskrajnom egzistencijalnom limbu, zapravo će “otići”, i to baš tamo, Preko Bare, ne u težnji za uspehom (šta god to bilo), nego za ispunjenjem (ponovo – ŠGTB). I to idući za curom iz sopstvenog grada, iz sopstvene ne sasvim odigrane prošlosti… Koja se, eto, ima doigrati. I jedan i drugi biće, u svojim egzistencijalnim (polu)izborima, bitno opredeljeni ljubavlju, to jest, neočekivanim mogućnostima koje im ljubavni susreti sa Ženama Života nude. Kao i onom vrstom srodničkoga višeg emotivnog zajedništva iza kojeg nema nikakve crvljive “ideologije” i vaskolikog patrijarhalnog trabunjanja, nego samo prirodne bliskosti onih koje je na bliskost sve upućivalo.“

Uglješa Šajtinac (Zrenjanin, 1971) je dramski pisac, pripovjedač, romansijer.
Diplomirao je na Fakultetu dramskih umjetnosti u Beogradu, na odsjeku Dramaturgija, 1999. godine. Od 2005. predaje dramaturgiju na Akademiji umjetnosti u Novom Sadu.
Romani:Čuda prirode(1993),Nada stanuje na kraju grada(2002),VOK ON! (2007),Sasvim skormni darovi(2011). Roman za djecu:Vetruškina ledina (2006). Knjiga priča:Čemer(1997). Drame:Rekviziter(1999), Pravo na Rusa (2001), Govorite li auastralijski? (2002), Hadersfild (2005), Banat (2007), Vetruškina ledina (2008), Lepet mojih plućnih krila (2009). Predstave po dramama Uglješe Šajtinca, osim u srpskim, igrane su i u britanskim i američkim pozorištima.
Radio drame:U bunaru(1998) i Đakon Bogorodične crkve (dramatizacija romana Isidore Sekulić, 1999). Po drami Hadersfild nastao je istoimeni igrani film (2007). Za dramu Hudersfild dobio je Sterijinu nagradu za najbolji savremeni dramski tekst na Sterijinom pozorju 2005. Za knjigu prozeVOK ON! dobio je Nagradu „Biljana Jovanović“ za knjigu godine. Za roman Sasvim skromni darovi dobio je Vitalovu nagradu 2012. Živi u Zrenjaninu.

Razgovor sa Uglješom Šajtincem na Trgu vodi Gojko Božović, urednik izdavačke kuće „Arhipelag“ koja je objavila roman.

Na sceni između crkava sa početkom u 22 časa nastavlkja se ciklus „Pozorište i film“ ovogodišnjeg dramskog programa, izvođenjem predstave „Sviraj to ponovo, Sem“ po tekstu Vudija Alena, a u režiji Marka Manojlovića. Predstava je rađena u Beogradskom dramskom pozorištu.

Vudi Alen (rođen kao Alen Stjuart Konigsberg u Njujorku ) spada u najplodnije, najpriznatije, ali i najkontroverznije američke savremene autore: on je uspješan i višestruko nagrađivan filmski i pozorišni reditelj, glumac, komičar, pisac, muzičar, dramski pisac i scenarista. Njegov kreativni opus spaja raznolike žanrove – od drama do ciničnih, seksi komedija, i najčešće je inspirisam temama i motivima iz različitih oblasti – od klasične literature, preko filozofije i psihologije, istorije filma do specifičnosti judaizma. Karijeru započinje prije dvadesete godine, kao pisac, scenarista i stend-ap komičar, da bi kao dramski pisac postigao veliki uspjeh na Brodveju sredinom šezdesetih prošlog veka, komadom NEMOJ DA PIJEŠ VODU. Slijedi SVIRAJ TO PONOVO, SEM 1969. godine, u kome je i glumio, zajedno sa Dajanom Kiton i Antoni Robertsom. Komad je nominovan za tri Toni nagrade, a odigran je čak 453 puta.

Tokom sedamdesetih prošlog vijeka napisao je niz jednočinki, uključujući BOGA i SMRT, koje su 1975. štampane u zbirci BEZ PERJA, a do danas je objavio još tri zbirke. Uprkos izuzetno bogatoj filmskoj karijeri (osvojio je 3 Oskara, a nominovan 21 put – što je više od bilo kog drugog autora; dobitnik je 11 BAFTA  nagrada, Cezara, Zlatnog lava, Zlatnog globusa i Zlatne palme za životno delo) često se vraćao pozorištu. Komad PLUTAJUĆA SIJALICA, njegov poslednji dramski tekst izveden na Brodveju, iz 1981. godine, bio je komercijalni promašaj, ali je dobio pohvale kritičara i dve Toni nominacije. Prvi put se kao pozorišni reditelj okušao 2003. godine u off-brodvejskoj produkciji svoje dve jednočinke STARI SEJBRUK i RIVERSAJD DRAJV, igrane pod zajedničkim naslovom KREATIVNA BLOKADA. Poslednji podvig je režija Pučinijeve opere ĐANI SKIKI 2008. godine u Los Anđeles Operi, a koja je juna 2009. otvorila Festival “ Dva sveta “ u Spoletu, u Italiji. Kada su ga novinari pitali o iskustvima režiranja opere, Alen je odgovorio uobičajeno duhovito i jezgrovito: ” Nisam imao pojma šta radim “. Za sebe je svojevremeno izjavio: “ Dva najveća mita koja kruže o meni jesu da sam intelektualac, jer nosim ove naočare i da sam umetnik, jer moji filmovi gube novac ”.

Najpoznatiji filmovi: SVIRAJ TO PONOVO, SEM ( 1972. ), SVE ŠTO SE ODUVEK ŽELELI DA ZNATE O SEKSU, A NISTE SMELI DA PITATE ( 1972. ), ENI HOL ( 1977. ), PURPURNA RUŽA KAIRA ( 1985. ), HANA I NJENE SESTRE (1986.) …

Marko Manojlović, studirao je na Fakultetu dramskih umjetnosti u Beogradu na katedri za Pozorišnu režiju u klasi profesora Slavenka Saletovića.

Debitovao je 2001. godine kao asistent reditelju Darjanu Mihajloviću na predstavi DANTONOVA SMRT, a nakon toga sarađivao je sa mnogim afirmisanim pozorišnim rediteljima, među kojima su i Rahim Burhan ( predstava BELI, BELI, SVET ), Jagoš Marković ( GOSPOĐA MINISTARKA ), Jovan Ćirilov (NEDOZVANI ), Gorčin Stojanović ( KAPETAN DŽON PIPLFOKS ), Loran Vanson ( RUPE )…

Predstavu SMRT, po tekstu Vudija Alena, režirao 2005. godine, na sceni “ Studio “ Jugoslovenskog dramskog pozorišta. Uslijedila je predstava KLOPKA u Narodnom pozorištu u Somboru, TRI PRASETA u Pozorištu “ Boško Buha “, POKONDIRENA TIKVA u Narodnom pozorištu u Kikindi i Beogradskom dramskom pozorištu, BEZ MASKE u Ateljeu 212, U EDENU, NA ISTOKU na Belefu 2007, NOĆ UBICA u Jugoslovenskom dramskom pozorištu, ELING u Beogradskom dramskom pozorištu, NEBESKI ODRED u Jugoslovenskom dramskom pozorištu, LEPET MOJIH PLUĆNIH KRILA u Narodnom pozorištu u Somboru, LAŽLJIVCI u Gradskom pozorištu Podgorica, DNEVNA ZAPOVEST u Beogradskom dramskom pozorištu.

O radu na ovom Alenovom tekstu je istakao: “Možda i više nego drugde, Vudi Alen se u SVIRAJ TO PONOVO, SEM otkriva kao suštinski satiričar. Žitelji njegovog Menhetna su proterali religiju, ideologiju i ideale, ali još uvek nisu pronašli ništa da popuni prazninu.”

Scenograf je Ljerka Hribar, kostimograf Lana Cvijanović, kompozitor Vladimir Pejković. U predstavi igraju: Marko Živić, Ivana Nikolić, Dragan Petrović Pele, Ivan Tomić, Ljubinka Klarić i Sena Đorović.

Pres služba Grad teatra