20:00 h
XVIII Međunarodni književni festival Odakle zovem, Podgorica 2026. u organizaciji knjižare Karver biće otvoren 2. jula u 20:00h na platou ispred knjižare Karver.
Nakon XVIII godina naš Festival je prerastao u nezaobilazno mjesto susreta najznačajnijih crnogorskih – evropskih – svjetskih autorki i autora. U godini obilježavanja 20 godina od obnove nezavisnosti Crne Gore, potvrđuje da smo za sve te godine prožili najznačajnije što crnogorska kultura posjeduje – umjetnička djela i uvid u savremeno stvaralaštvo koje EU čini kulturnom zajednicom.
Ovogodišnji Festival svojim programskim sadržajima izdvaja velikane svjetske književnosti i savremene autorke I autore. Posebni programi posvećeni su velikanima savremene crnogorske književnosti i teatra koji su zadužili svjetsku kulturu – Ljubomiru Đurkoviću i Boža Koprivicu. U Knjižari vas čekaju sjajni naslovi naših posebnih izdavača – Matice crnogorske, Sandorf, Meandar Medija i svih drugih izdavača crnogorskih, bosanskohercegovačkih, hrvatskih srpskih, albanskih …koje više od dvije decenije činimo dostupnim
Od 2. Do 5. Jula u najprijatnijem ambijentu u Podgorici, na platou ispred knjižare Karver i pod “najskupljom tendom na svijetu” – ispod mosta nad Ribnici i u velikoj dvorani Muzičkog centra Crne Gore, prisustvovaćete svečanostima promocije Knjiga, autorskih poetika, filmskim projekcijama, razgovorima o temama I idejama kojima promišljamo Svijet onako kako samo mi to ovdje možemo.
Festival će otvoriti Varja Đukić, menadžerka i osnivač knjižare Karver i NJ.E. Janina Hrebičkova, ambasadorka Republike Češke u Crnoj Gori .
U programu otvaranja Festivala učestvuje Gudački kvartet Festivalskog orkestra Crne Gore u sastavu Jelena Jovović, violina; Viktor Huter, violina; Ksenija Lukić, viola; Aleksandra Trifunović, kontrabas, koji će izvesti kompozicije: Palladio, I stav, Karl Jenkins, Dromer, tradicionalna danska pjesmai Igra, Bora Tamindžića.
Festival će otvoriti NJ.E. Janina Hrebičkova, ambasadorka Republike Češke u Crnoj Gori i Varja Đukić, menadžer i osnivač knjižare Karver. U program otvaranja Festivala učestvuje Gudački kvartet Festivalskog orkestra Crne Gore u sastavu Jelena Jovović, violina; Viktor Huter, violina; Ksenija Lukić, viola; Aleksandra Trifunović, kontrabas, koji će izvesti kompozocije: Palladio, I stav, Karl Jenkins, Dromer, tradicionalna danska pjesma i Igra, Bora Tamindžića.
Biografije učesnika programa otvaranja XVII Međunarodnog književnog festivala Odakle zovem, Podgorica 2026.
Janina Hřebíčková, šefica Ambasade Republike Češke u Podgorici i zvaničan predstavnik Republike Češke u Crnoj Gori je rezidentna, izvanredna i opunomoćena ambasadorka.Diplomata, direktorica projekta poslijeratne obnove mirovnih snaga OSN, NATO, IOM i OBSE, menadžerka dokumentarnih filmova sa post-konfliktnom tematikom iz regiona zapadnog Balkana i Bliskog istoka, inostrana dopisnica BBC World i Češke televizije iz bivše Jugoslavije i Bliskog istoka. Bivša šefica misije Republike Češke na Kosovu, predstavnica stalnog predstavništva Republike Češke pri OSN, ambasadorka sa specijalnom misijom i koordinatorka čeških eksperata u Koalicionoj administraciji u Iraku, šefica misije OBSE u Crnoj Gori i bivša posebna opunomoćenica ministra vanjskih poslova Republike Češke za zapadni Balkan
Varja Đukić, glumica, doajen Crnogorskog narodnog pozoriša, Osnivač i menadžerka knjižare Karver
Gudački kvartet Festivalskog orkestra Crne Gore:
Aleksandra Trifunović je crnogorska kontrabasistkinja mlađe generacije, čiji se umjetnički razvoj odvija kroz koncertno djelovanje, pedagogiju, kamernu muziku i orkestarsku saradnju.
Srednju muzičku školu završava u Podgorici u klasi profesora Veljka Belevića, a osnovne i master studije završava na Fakultetu umetnosti u Nišu u klasi profesora Ljubinka Lazića.
Učesnik je brojnih republičkih i međunarodnih takmičenja, među kojima su Festival mladih Crne Gore, Međunarodno takmičenje gudača u Nišu, Međunarodno takmičenje gudača „Stringfest“ u Sremskoj Mitrovici i Međunarodno takmičenje „Davorin Jenko“ u Beogradu, gdje osvaja nagrade kako u solo, tako i u disciplini kamerne muzike.
Učestvuje na festivalima i seminarima kao što su: Bass Fest+ (Banska Bystrica, Slovačka), Kontrabas susreti (Cetinje), Bass Fest (Sofija, Bugarska), Bemus (Beograd), KotorArt (Kotor), Grad Teatar (Budva), Dani Muzike (Herceg Novi). Usavršava se na majstorskim kursevima kod istaknutih kontrabasista i pedagoga među kojima su Petru Iuga, Miloslav Jelinek, Roman Patkolo, Petia Bagovska.
Održava resitale u Beogradu, Staroj Pazovi, Nišu, Cetinju, Podgorici, Beranama.
Član je Festivalskog orkestra Crne Gore, kao i kvarteta kontrabasa “Bassonegro” sa kojima aktivno nastupa u zemlji i inostranstvu. Sarađuje i sa Crnogorskim orkestrom mladih, Crnogorskim simfonijskim orkestrom, Cameratom Herceg Novi, Kamernim ansamblom
„13 gudača“, Western Balkans Youth Orchestra, GKO „Šlezinger“,, Beogradskom filharmonijom.
Trenutno je angažovana kao profesor kontrabasa u Umjetničkoj školi za muziku i balet „Vasa Pavić“ u Podgorici.
Jelena Jovović (koncert-majstor) započela je muzičko obrazovanje u Muzičkoj školi “Vida Matjan” u Kotoru, a diplomirala na Muzičkoj akademiji Univerziteta Crne Gore na Cetinju u klasi prof. Vujadina Krivokapića. Dalje školovanje nastavila je na Univerzitetu za muziku i primijenjene umjetnosti u Gracu, gdje je diplomirala kod prof. Ide Bieler a zatim završila master studije violinskog koncertnog izvođenja kod prof. Dominike Falger, kao i master kamerne muzike (gudački kvartet) kod prof. Aleksandra Pavlovskog.
Trenutno se usavršava u oblasti rane muzike. Nastupala je kao solistkinja, kamerni i orkestarski muzičar na brojnim značajnim festivalima u Crnoj Gori i inostranstvu. Sarađivala je sa Crnogorskim simfonijskim orkestrom i mnogim orkestrima van zemlje. Od 2017. godine članica je, a odnedavno i koncert-majstor, festivalskog orkestra KotorArt. Takođe je bila koncert-majstor Omladinskog orkestra Zapadnog Balkana na turnejama širom Evrope i ambasadorka Yehudi Menuhin Fodancije u Briselu.
Tokom školovanja, više puta je proglašavana najboljom studentkinjom, uključujuči priznanja za najboljeg studenta Univerziteta Crne Gore i grada Cetinja, kao i za najbolju studentkinju u oblasti umjetnosti na univerzitetskom nivou. Dobitnica je prestižne stipendije Miloš Karadaglić Fondacije za 2024. godinu u oblasti klasične muzike.
Dobila je posebno priznanje Univerziteta u Gracu za doprinos i humanitarni rad u bolnici LKH u Gracu, gdje je, zajedno sa svojim triom, izvodila posebno komponovane komade za pacijente.Ovaj rad svjedoči o njenoj posvećenosti muzici kao načinu da inspiriše i donese utjehu u najosjetljivijim trenucima ljudskih života.
Violistkinja Ksenija Lukić rođena je 18.08.2001. godine u Podgorici. Završila je nižu muzičku školu na odsjeku violina u muzičkoj školi “Vasa Pavić” u Podgorici, u klasi profesorice Ane Perazić, gdje je kasnije nastavila srednje muzičko obrazovanje na violi u klasi profesorice Jelene Perović. Kao sedamnaestogodišnjakinja je upisala Muzičku akademiju na Cetinju u klasi redovnog profesora Mihaila Bereznjickog (Moskva).
Diplomirala je u septembru 2022.godine na Cetinju i stekla stručni naziv Koncertni izvođač – violista, sa prosječnom ocjenom 9,64. Po završetku osnovnih studija je upisala master akademske studije takođe na Cetinju. Učestvovala je na više takmičenja, uključujući Muzički festival mladih Crne Gore (XLI–XLV) i međunarodno takmičenje “Petar Konjović” u Beogradu, gdje je osvajala brojne nagrade. Usavršavala se na seminarima kao što su Music Masterclass Prizren i Mediterranean Youth Music Festival u Italiji (2017-2018). Bila je dio projekata poput Ljetnjeg kampa za kamernu muziku (2019) i KotorArt Talenti (2020), gdje je nastupala kao članica kamernih ansambala sa muzičke akademije na Cetinju.
Dobitnica je Studentske nagrade Glavnog grada Podgorica (2023) za najboljeg studenta na Muzičkoj akademiji. Aktivna je u domaćim i međunarodnim orkestrima, poput Crnogorskog orkestra mladih, CEMAN orchestra, Western Balkan Youth Orchestra, i Crnogorskog simfonijskog orkestra, gdje je od 2024. pripravnik. Usavršavala je sviranje na violi kod istaknutih muzičara i pedagoga iz Evrope, sarađujući i sa renomiranim dirigentima.
Viktor Huter rođen je 2003. godine na Cetinju gdje je završio osnovnu i nižu muzičku školu u klasi profesorice Tanje Bogdanović. Sa 13 godina je upisao srednju muzičku školu “Vasa Pavić” u Podgorici u klasi profesora Vilija Ferdinandija, a dvije godine nakon toga nastavio kao đak profesora Marka Simovića. Kao šesnaestogodišnjak, sa najvišim ocjenama na prijemnom ispitu, upisuje Muzičku akademiju na Cetinju u klasi profesora Vujadina Krivokapića. Master studije nastavlja na istoj akademiji u klasi profesora Mihaila Bereznjickog.
Učestvovao je na brojnim muzičkim festivalima i takmičenjima, kako u zemlji tako i u inostranstvu i mahom osvajao prve i specijalne nagrade. Posebno se izdvajaju nagrada „Laureat” u solo kategoriji na republičkom takmičenju u Crnoj Gori 2018. godine, nagrada „Laureat” u kategoriji za kamernu muziku na republičkom takmičenju u Crnoj Gori 2019. godine, pobjednik kategorije na takmičenju „Polyhymnia” 2019. godine i treće mjesto na „Whitgift International Music Competition” u Londonu 2019. godine.
U toku školovanja imao je priliku da se usavršava kod eminentnih muzičara kao što su: Roman Simović, Stefan Milenković, Arkadij Winokurow, Anton Martynov, Ivo Stankov, Anna Wandtke, Miša Berkut, Sreten Krstić, Dmitrii Prokofiev, Gordan Nikolić i Julia Fischer.
Kao solista nastupao je sa: Crnogorskim simfonijskim orkestrom pod dirigentskom palicom maestra Marka Korovića, Crnogorskim orkestrom mladih, Revijskim orkestrom Allegro vivo i studentskim orkestrom Muzičke akademije Cetinje.
Redovno nastupa kao član Crnogorskog simfonijskog orkestra, Crnogorskog orkestra mladih i regionalnog kamernog orkestra Camerata Balcanica. Član je klavirskog tria Aeternum i gudačkog kvarteta Gosl. Redovno nastupa kao solista u Crnoj Gori i regionu.
Od 2024. godine je član Mense Crne Gore.
20: 30 h
Knjižara Karver, Banja
Katedrala
Ljubomir ĐURKOVIĆ
Program je posvećen najnačajnijem crnogorskom dramskom piscu, pjesniku i dramaturgu Ljubomiru Đurkoviću (!952 – 2022)
Učestvuju: Varja Đukić, Aleksandar Radoman, Niko Goršič, Ilija Đurović, Ana Vukotić, Damjan Pejanović
Odlomke iz Kjare Zorzi Ljubomira Đurkovića čitaju: Dejan Ivanić, Pavle Prelević, Ana Vučković, Luka Stanković, Davor Perunović i Jelena Minić.
Film Peloid reditelj Bojan Stijović, igraju Ljubomir Đurković, Stefan Bošković…
Ljubomir ĐURKOVIĆ je rođen 13. novembra 1952. godine na Cetinju. Diplomirao je na Univerzitetu u Sarajevu, oblast Komparativna književnost i teatrologija.Radio je kao dramaturg u Crnogorskom narodnom pozorištu i kao direktor Kraljevskog pozorišta „Zetski dom“ na Cetinju. Devedesetih godina, tokom ratova na području bivše Jugoslavije, živio je u Holandiji. Objavio je knjige pjesama Polifemov plač (1982), Poslovi i dani (1988), Ipak nešto se pomjera (2008). Napisao je dramske tekstove Peti čin, Pisac porodične istorije, Petronije ili Metuzalemi uživaju vječito proljeće, Tobelija, Otpad, Presvlačenje, Kasandra, Klišeji, Tiresijina laž, Medena i Kjara Zorzi, koji su objavljeni i izvođeni u pozorištima, na radiju i televiziji. Njegove drame izvedene su u pozorištima u Engleskoj, Franuskoj, Makedoniji, Bugarskoj, Sloveniji, Turskoj, Hrvatskoj, Srbiji, Bosni i Hercegovini i Crnoj Gori. Knjige drama Ljubomira Đurkovića štampane su kao posebna izdanja u Turskoj, Makedoniji, Sloveniji, Sjedinjenim američkim državama i Crnoj Gori. Knjiga poezije Vseeno, nekaj se spreminja objavljena je u Sloveniji u prijevodu Jurija Hudolina. Za dramsku triologiju Grci dobio je Trinaestojulsku nagradu 2015. godine.
Biografije učesnika programa:
Niko Goršič rođen je 19. marta 1943. godine u Ljubljani. Diplomirani je dramski glumac (diplomirao je 1970. godine na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Ljubljani), izvođač, publicista i reditelj (pod pseudonimom Nik Aper). Takođe je studirao istoriju umjetnosti i stekao muzičko obrazovanje.
Od 1970. do 2007. godine, kada je otišao u penziju, bio je član Slovenskog omladinskog gledališta, gdje je kao glumac i reditelj učestvovao u izgradnji međunarodnog ugleda ove pozorišne kuće. Sarađivao je i sa brojnim pozorišnim institucijama i grupama: SNG Drama, Studentsko aktualno pozorište, Akademski studio, MGL, EG Glej (Janočka), Teatar 312-860, KPGT (Vrištač, Vojna tajna, Karmina Burana, Der Nihtrauher…), Novi osjećajnosti u Beogradu, Kokolemoku u Zagrebu (Šekspir Sadista), HNK Split (Tri groša opera), Narodno pozorište Subotica, Grad teatar Budva, HNK Ivan pl. Zajc u Rijeci (Duhovi), Cankarjev dom, Koreodrama (Strogi nadzor), Art teatar, Demaro teatar u Beču, Omladinski kulturni centar Skoplje, Istarsko narodno pozorište Pula, Global teatar (Cezar), Kulturno društvo B-51 i Crnogorsko narodno pozorište u Podgorici (između ostalog režirajući predstave Kuća lutaka – Tobelija i Otpad), Galerija Kapelica i Mini teatar (Šnjevičen).
Doprinosio je razvoju svijesti o pozorišnom postmodernizmu na prostoru bivše Jugoslavije. Već sedamdesetih godina prošlog vijeka nastupao je kao izvođač i unapređivao glumački izraz tehnikom „glumačke slagalice“, koja podrazumijeva kombinovanje različitih glumačkih tehnika. Smatra se jednim od sinonima alternativnog umjetničkog stvaralaštva i umjetnikom-istraživačem.
Godine 1999. osnovao je Globalni teatar, u okviru kojeg istražuje odnos između dramskog teksta i pozorišnog izvođenja, sa kojim je učestvovao na oko sedamdeset festivala. Sarađivao je sa četrdeset jednom pozorišnom institucijom u Sloveniji, kao i u Makedoniji, Srbiji, Hrvatskoj, Crnoj Gori i Bosni i Hercegovini. Ostvario je približno dvije stotine uloga u pozorištu, filmu i na televiziji, te režirao dvadeset osam pozorišnih predstava.
Intenzivno je posvećen stvaranju kulturnih veza i saradnje na Balkanu, režirajući u Sloveniji, Crnoj Gori, Makedoniji i Hrvatskoj. Dobitnik je trideset jedne nagrade i priznanja, uglavnom iz oblasti pozorišne umjetnosti, kao glumac i reditelj.
Bio je novinar, prvenstveno za časopis Mladina, plesni kritičar (Mladina, Naši razgledi, ljubljanski Dnevnik, mariborski Večer, novosadsko Pozorište, zagrebački Telegram i drugi), likovni kritičar (Mladina, ITD i dr.), urednik časopisa Kultura i umjetnost i Aktuelnosti tokom sedamdesetih godina, kao i autor pjesama, kratkih priča i stručnih članaka. Osnivač je više nagrada iz oblasti plesa i umjetnosti, među kojima je i nagrada Zlatna ptica, namijenjena mladim umjetnicima, koja postoji i danas. Bavi se i fotografijom, komponovanjem muzike za pozorište i književnim stvaralaštvom.
Nick Upper bio je pseudonim pod kojim je nastupao pozorišni reditelj i glumac Niko Goršič. Kao glumac i reditelj sarađivao je sa više od trideset pozorišta i nezavisnih umjetničkih institucija, od Slovenije do Makedonije. Učestvovao je na više od dvije stotine festivala u dvadeset šest država, ostvario preko 150 uloga i osvojio dvadeset osam priznanja i nagrada. Njegova saradnja sa Kraljevskim pozorištem Zetski dom započela je 2004. godine.
Aleksandar Radoman rođen je 1981. godine u Podgorici. Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Nikšiću. Doktorsku disertaciju „Usmena književnost u peraškim pjesmaricama XVII–XIX stoljeća“ odbranio je pod mentorstvom prof. dr Davora Dukića na Sveučilištu „Josipa Jurja Strossmayera“ u Osijeku.
Bio je angažovan kao istraživač i urednik izdanja u Institutu za crnogorski jezik i književnost. Angažovan je u zvanju docenta na Fakultetu za crnogorski jezik i književnost na Cetinju, na kojem je obavljao i funkcije prodekana za nastavu i predśednika Izdavačkoga savjeta. Od 2023. godine dekan je Fakulteta za crnogorski jezik i književnost.
Učestvovao je na dvadesetak naučnih skupova i publikovao više od 100 naučnih i stručnih radova u zemlji i inostranstvu. Priredio je šesnaest i uredio više od sto četrdeset izdanja objavljenih u izdanju Instituta za crnogorski jezik i jezikoslovlje „Vojislav P. Nikčević“, Matice crnogorske, Instituta za crnogorski jezik i književnost, Crnogorskoga PEN centra i Fakulteta za crnogorski jezik i književnost.
Jedan je od osnivača i član redakcije časopisa Lingua Montenegrina. Član je Crnogorskoga PEN centra, Dukljanske akademije nauka i umjetnosti, Matice crnogorske, Crnogorskoga filološkog društva i Udruženja pozorišnih kritičara i teatrologa Crne Gore. Bio je član Nacionalnoga savjeta za obrazovanje Crne Gore.
Nastavnik je na predmetima: Crnogorska usmena književnost u južnoslovenskome kontekstu, Uvod u teoriju književnosti, Crnogorska srednjovjekovna književnost u južnoslovenskome kontekstu, Crnogorska književnost ranoga novovjekovlja u južnoslovenskome kontekstu, Istorija crnogoske filologije (izborni modul) i Crnogorska književnost XIX vijeka II.
Ana Vukotić rođena je 1977. godine u Podgorici. Diplomirala je pozorišnu režiju na Fakultetu dramskih umjetnosti na Cetinju (2004), u klasi profesora Egona Savina i Radmile Vojvodić.
Prva pozorišna iskustva stekla je na festivalima FJAT i FIAT.
U produkciji Crnogorskog narodnog pozorišta režirala je predstave: „The Beauty Queen“, M. Makdone (2004); „Smrtni grijesi“ F. Miterera (2006); „Don Žuan“ Molijera (2010), u koprodukciji sa Međunarodnim festivalom Kotor Art; „Vjera, ljubav, nada” E. fon Horvata (2011); „Ribarske svađe” K. Goldonija (2012), u koprodukciji CNP i Budva Grad teatra; „Šćeri moja“ Maje Todorović (2016), “Hamlet” Viljema Šekspira (2019.)
U produkciji Kraljevskog pozorišta „Zetski dom” režirala je komad „Četvrta sestra” J. Glovackog (2012); u produkciji CUG Teatra režirala je „Zoo priču” E. Olbija (2013); u koprodukciji Festivala internacionalnog alternativnog teatra (FIAT) iz Podgorice i Festivala Budva Grad teatar zajedno sa Slobodanom Milatovićem režirala je i adaptirala komad „Tri sestre“ A. P. Čehova (2014.). Od 2002. godine radi kao reditelj u Crnogorskom narodnom pozorištu.
U produkciji Gradskog pozorišta u Podgorici režirala je predstavu “Mi djeca sa stanice Zoo” po autobiografskoj priči Kristijane Felšerinov, koju je adaptirao Boris Kovačević. (2017.)
U produkciji Teatra Komedija režirala je komad “Mizantrop” po tekstu Žana Batista Poklena Molijera koji je premijerno izveden na festivalu “Ohridsko ljeto” u Makedoniji. (2018.)
Dobitnica je brojnih nagrada na domaćim i regionalnim pozorišnim festivalima: “Don Žuan” – Festival malih scena Rijeka: Specijalna nagrada Veljko Maričić za savremeno čitanje dramske klasike; „Don Žuan“- Jugoslovenski pozorišni festival Užice (2010): Ardalion za najbolju režiju, Ardalion za najbolju mušku ulogu Draganu Mićanoviću, Ardalion za najbolju kostimografiju Leo Kulaš; „Smrtni grijesi“ – Prvi festival crnogorskog teatra (2007): Za najbolju predstavu, za režiju, za ukupan vizuelni identitet, za najbolju musku ulogu, za najbolju zensku ulogu; „The Beauty Queen“ – Međunarodni festival „Slavija Fest 2005“ u Beogradu: nagrada „Don Kihot“ za najbolju predstavu u cjelini; „Smrtni grijesi“- NagradaCrnogorskog narodnog pozorišta za najbolju režiju u sezoni 2006 – 2007. “Vjera, ljubav, nada” – Bijenale crnogorskog teatra: Nagradu za scnografiju.
Sarađivala je sa mnogim značajnim rediteljima.
Reditelj je i autor niza projekata vezanih za scenske umjetnosti. Direktor je Festivala internacionalnog alternativnog teatra (FIAT).
Ilija Đurović rođen je 1990. u Podgorici. Prve priče objavljuje 2010. u časopisima, 2013. seli se u Berlin i objavljuje knjige Oni to tako divno rade u velikim ljubavnim romanima (Žuta kornjača, 2014), Crne ribe (Žuta kornjača, 2016), Brid (Treći trg, 2018), Sampas (Treći trg, 2021), Ostaci straha (Raštan izdavaštvo, 2025). Roman Sampas bio je u najužem izboru za nekoliko regionalnih i međunarodnih nagrada (NIN, Meša Selimović, Nagrada Evropske unije za književnost). Pjesnička zbirka Brid objavljena je na njemačkom u prevodu Jelene Dabić. Živi u Berlinu kao prekarni umjetnik, piše poeziju i prozu, povremeno se bavi pozorištem i filmom.
Damjan Pejanović je rođen 1993. godine na Cetinju. Diplomirao na Fakultetu dramskih umjetnosti na Cetinju na odsjeku za Pozorišnu režiju u klasi prof. Radmile Vojvodić.
Režirao predstave: ,,Danzen“ Bertolta Brehta u koprodukciji Festivala internacionalnog alternativnog teatra i Crnogorskog narodnog pozorišta, ,,Nesporazum“ Albera Kamija u produkciji Crnogorskog narodnog pozorišta, „Malograđanska svadba“ Bertolta Brehta u koprodukciji Kraljevskog pozorišta Zetski dom i Barskog ljetopisa, „Dom Bernarde Albe“ Federika Garsija Lorke u Bosanskom narodnom pozorištu u Zenici. Kao asistent režije radio na projektima: ,,Ćelava pjevačica“ Ežena Joneska (r. Slobodan Milatović), ,,Let iznad kukavičjeg gnijezda“ K. Kejsija (r. Diego de Brea), ,,Bura“ V. Šekspira (r. Dejan Projkovski), ,,Stub Soli“ A. Radunovića (r. Javor Gardev).
Objavio zbirku poezije ,,Mrtav muzej“ (Fokalizator, Podgorica) 2019. godine.
Laureat je nagrade za najbolju režiju ,,Slobodan Milatović“ na Festivalu internacionalnog alternativnog teatra (FIAT) 2023. godine.
Odlomke iz Kjare Zorzi po tekstu Ljubomira Đurkovića čitaju glumci Dejan Ivanić, Pavle Prelević, Ana Vučković, Luka Stanković, Davor Perunović, Jelena Minić.
Dejan Ivanić (Kotor 1977), diplomirao na Cetinju u klasi Branislava Mićunovića.
Radio na sledećim predstavama: Gorski vijenac, Montenegrini, Kako se ko rodi, Sudnji dan, Pad na betl, Joneskomanija, Poluđela lokomotiva, Izvanjac, Marko Miljanov, BeautyQueen, Smrt, Višnjik, Smija, Zločin i kazna, Dobra smrt, Malograđanska svadba, Mauzer, Tito i Naser, Ovo nije ono što mislite da jeste, Don Žuan, Hamlet iz sela Mrduša Donja, Vjera, ljubav, nada, Fiorentinska tragedija, Smrtni grijesi, Kuvada, Enciklopedija izgubljenog vremena, Ribarske svađe, Kristifor Kolumbo, Europa, Leda, Četvrta sestra, Konte Zanović, Danilo, Komedija zabune, Galeb, Ajmo na sex, Art export, San ljetnje noći, Prosidba i Medvjed u jednom činu, Na ljetovanju, Tri sestre, Rasprava, Revizor, 19. decembar dan poslije, Everyman Đilas, Bura, Danzen, O.Rest in peace, Leptir, Let iznad kukavičijeg gnijezda, Koza ili ko je Silvija, Srčana kap, Poglavlje 23-24, Presvlačenje, Otelo, Ćelava pjevačica, Samoubica, Ženidba, Zimska bajka, Bure baruta, Hamlet, Smrt i njeni hirovi, Ko se boji Virdžinije Vulf, Policajci…
Sarađivao sa režiserima: Branislav Mićunović, Radmila Vojvodić, Blagota Eraković, Petar Pejaković, Ana Vukotić, Oliver Frljić, Eduard Miler, Paolo Mađeli, Filip Grinvald, Veljko Mićunović, Ivica Kunčević, Diego de Brea, Andraš Urban, Stevan Bodroza, Mirjana Medojević, Danilo Marunović, Danijela Radojavljević, Ahmed Al Attar, Klaudia Bosse, Niko Goršič, Egon Savin, Dejan Projkovski, Damjan Pejanović, Maja Milatović, Anica Tomić, Branko Brezovec, Ivica Buljan, Bojan Milosavljević, Luca Cortina, Lidija Dedović, Johan Cerner-ERB, Slobo Milatović, Dalija Aćin, Dejan Projkovski, Aleksandar Jovanović.
Sa koleginicom Anom Vujošević režirao Poglavlje 23-24. Radio muziku za predstavu „19. decembar dan poslije“ koleginice Ane Vujošević. Asistirao Johan Cerner-ERB-u na predstavi „BB noć“.
Radio filmove: Noć ljubavi, Pisaća mašina, Poslednje poglavlje, Ispod mosta, među stijenama, Imam nešto važno da ti kažem, Mali nindža, Baraba.
Dobitnik godišnjih nagrada Crnogorskog narodnog pozorišta za predstave: Smrt, Joneskomanija, Smija, San ljetnje noći, Galeb, Bura, Danzen. Dobitnik nagrade UDCG-a za Joneskomaniju u režiji Eduarda Milera i nagrade za glavnu mušku ulogu u predstavi “Leptir” Aleksandra Radunovića u režiji Andraša Urbana, u produkciji Kraljevskog pozorišta Zetski dom na Bijenalu crnogorskog teatra (2017).
Živi i radi u Podgorici, Cetinju i Budvi.
Ana Vučković (Cetinje 1990), na Cetinju završila srednju likovnu školu “Petar Lubarda” i Fakultet dramskih umjetnosti, studijski program Gluma, u klasi Branislava Mićunovića.
Predstave: “Njegoš vatre” (režija: Paolo Mađeli i Radmila Vojvodić), “Otelo” (režija: Veljko Mićunović), “Četvrta sestra” (režija: Ana Vukotić), “Ribarske svađe” (režija: Ana Vukotić), “Žabar” (režija: Lidija Dedović), “San na Božić” (režija: Lidija Dedović) “Everyman Đilas” (režija: Radmila Vojvodić), “Nobelovci” (režija: Goran Bulajić), “Providenca” (režija: Egon Savin), “Tri sestre” (režija: Ana Vukotić i Slobo Milatović), “o.REST in PEACE” (režija: Stevan Bodroža), “Presvlačenje” (režija: Mirjana Medojević), “Ćelava pjevačica” (režija: Slobodan Milatović), “Jao moj Jagoše” (režija: Goran Bulajić), “Medeja semioklazam” (režija: Branko Brezovec) “Istraga” (režija: Stefan Sablić), “Samoubica” (režija: Veljko Mićunović), “Orkanski visovi” (režija: Dora Ruzdjak Podolski), “Bure baruta” (režija: Dejan Projkovski), “Zimska bajka” (režija Dino Mustafić), “Hamlet” (režija Ana Vukotić), “Smrt i njeni hirovi” (režija Lidija Dedović), “Apartma Savoja” (režija Slobodan Milatović), “Predstava Hamleta u selu Mrduša Donja” (režija Luka Kortina), “Gospodska krv” (režija Slobodan Milatović), “Tri sestre” (režija Branislav Mićunović), “Ko se boji Virdžinije Vulf” (režija Paolo Mađeli)
Filmovi: “Poslednje poglavlje” (režija: Nemanja Bečanović); “Ispod mosta, među stijenama (režija: Pavle Simonović), “Poslije zime” (režija Ivan Bakrač), “Duga” (režija Aleksandar Vujović), “Orlovsko gnijezdo” (režija Milija Šćepanović), “Grudi” (režija Marija Perović), “Djeca” (režija Nikola Vukčević)
Serija: “Budva na pjenu od mora” (režija: Milan Karadžić).
Učestvovala u TV serijalu “Poetski teatar”, režija Goran Bulajić
Dobitnica je Godišnje nagrade CNP za visoke umjetničke rezultate u 2014. godini, za ulogu Đilasove žene u predstavi “Everyman Đilas”. Dobila je Grand prix za najbolju žensku ulogu u predstavi “Nobelovci” na „Međunarodnom festivalu glumca Nikšić 2014“. Dobila je nagradu za predstavu “Gospodska krv”.
Luka Stanković je rođen 11. 3. 2002. godine u Baru, Crna Gora. Diplomirao glumu na Fakultetu dramskih umjetnosti na Cetinju, u klasi profesora Branislava Micunovica.Predstave:
Krst sa petokrakom (2023), rež. Zoran Rakocevic, produkcija: Korifej teatar
Ibzen Mašina (2024), rež. Ana Vukotic, produkcija CNP Podgorica
Jedino lice srece (2024), rež. Minja Novakovic, produkcija: KPZD i FDU Cetinje
Magarece godine (2025), rež. Andrija Rašovic, produkcija: Gradsko pozorište Podgorica
Predmet Medeja (2025), rež. Diego de Brea, produkcija: CNP Podgorica
Veceras improvizujemo (2025), rež. Paolo Magelli, produkcija: CNP Podgorica
Koliko do kraja (2025), koreodrama, produkcija: Baletska trupa BALLO i CNP Podgorica
Žena od prije (2025), rež. Damjan Pejanovic, produkcija: Gradsko pozorište Podgorica
Romeo i Julija, prizori iskušenja(2026), rež. Branislav Micunovic, produkcija: CNP Podgorica
Kjara Zorzi(2026), rež. Ana Vukotic, produkcija: KPZD
Televizija:
Dug moru IV (2023), rež. Milan Konjevic
Tvrđava (2024), rež. Saša Hajdukovic
Film:
Zugzwang (2026), rež. Nikola _uravcevic, produkcija: Asterion pictures
Be the first to comment